وقتی پشت سر پدرت از پله ها پایین می روی و میبینی چقدر آهسته می رود
تازه میفهمی چقدر پیر شده !
وقتی مادر بعد از غذا پنهانی مشتی دارو را میخورد ، میفهمی چقدر درد دارد اما چیزی نمی گوید...
در ۱۰ سالگی : مامان، بابا عاشقتونم
در ۱۵ سالگی: ولم کنین
در ۲۰ سالگی: مامان و بابا همیشه میرن رو اعصابم
در ۲۵ سالگی: باید از این خونه بزنم بیرون
در ۳۰ سالگی: حق با شما بود
در ۳۵ سالگی: میخوام برم خونه پدر و مادرم
در ۴۰ سالگی: نمیخوام پدر و مادرم رو از دست بدم!
در ۶۰ سالگی: من حاضرم همه زندگیم رو بدم تا پدر و مادرم الان اینجا باشن ...
و این رسم زندگی است...
چه آرامشی دارد قدردان زحمات پدر و مادر بودن و هیچ زمانی دیر نیست
حتی همین الان...
