برنامه هاي آموزشي مقابله با ترک سيگار
برنامه هاي آموزشي مقابله با ترک سيگار را مي توتن در سه زمينه کلي دسته بندي کرد :
1 - تأكيد بر اثرات اجتماعي: ايجاد مهارت در دانش آموزان براي مقابله با فشارهاي اجتماعي از جمله تبليغات و فشار دوستان و همسالان
2 - راه هاي كسب مقبوليت اجتماعي و فردي: گروهي از جوانان به منظور كسب انواعي از مقبوليت هاي اجتماعي مثل افزايش احترام به خود و شناساندن بيشتر خود به ديگران سيگار مي كشند.
3 - روش هاي ايجاد شناخت: اين گروه به دنبال ادامه مصرف سيگار، به تدريج واكنش هاي منفي اوليه از بين مي رود، اين تغيير در تجربيات شخصي و بدني به دنبال مصرف سيگار توجيه مي شود كه ايجاد واكنش هاي منفي اوليه نشان دهنده سيستم هاي حفاظتي طبيعي بدن است و وقتي اين واكنش هاي منفي ناپديد شوند، بدن مستعد آسيب مي باشد و فرد سيگاري را به عنوان فردي وابسته، عصبي و داراي كنترل ضعيف احساسي تعريف مي كنند.
به نظر مي رسد كه تحريم آگهي ها و افزايش قيمت ها كه اثر مهمي بر جمعيت بزرگسال جامعه دارد، مي تواند اثر مشابهي نيز روي جوانان داشته باشد، ليكن اعمال فشار بيشتر بر خرده فروش ها و عدم فروش سيگار به صورت باز (نخ سيگار) در دكه هاي روزنامه فروشي مي تواند مصرف سيگار در نوجوانان را تحت تأثير مستقيم قرار دهد.
در بحث موانع و تنگناها، دولت، شخصاً مسئوليت كاهش مصرف سيگار و صيانت از زندگي مردم را به عهده دارد، اما اين مسئوليت با موانع و تنگناهايي مواجه است، چرا كه دولت از نظر حقوقي و قانوني نمي تواند مانع سيگار كشيدن افراد شود و ديگر اين كه دولت نمي تواند قانوناً مانع مصرف سيگار توسط افراد در مكان هاي عمومي گردد، زيرا مردم خودشان، راهشان را انتخاب مي كنند و دولت نمي تواند به آنها در تصميم گيري هاي زندگي خصوصي، امر و نهي كند . اما مسئوليت با اختيارات قانوني توأم است. دولت بدون اختيارات قانوني نمي تواند مسئوليت پاكسازي محيط زندگي را عهده دار شود، لذا مردم بايد آگاه باشند كه اعمالي كه خود آنها انجام مي دهند چه تأثيري روي ديگران مي گذارد، در اين راستا، مصرف سيگار مصداق روشني است . زيرا دود افراد سيگاري، مي تواند سلامتي ديگران را به خطر اندازد. اين كنش اجتماعي، يك مورد از مواردي است كه دولت مي تواند به عنوان نماينده و كارگزار مردم از نظر حقوقي پيشنهادهاي لازم را مطرح نمايد.
پيچيدگي مصرف سيگار، بيشتر از نظر حقوقي و قانوني مطرح است، زيرا بسياري از افراد سيگاري و همين طور مردم جامعه مي خواهند كه راه هاي كاهش و پيشگيري از مصرف سيگار به آنها نشان داده شود، بنابراين به اين موضوع بايستي از دو بعد قانوني و ارائه راه حل ها و راهكارها نگريست.
پيشنهادها و راهكارهايي جهت پيشگيري از مصرف سيگار عنوان شده كه در ذيل به تعدادي از آنها مي پردازيم:
1 - پايان دادن به تبليغات و آگهي هاي مربوطه
2 - جلوگيري از قاچاق سيگار
3 - مبارزه براي تغيير گرايش هاي مردم نسبت به مصرف سيگار به طور جدي و با امكانات بيشتر
4 - كمك رايگان از سوي سازمان ملي خدمات بهداشتي به افرادي كه خواهان ترك سيگار هستند
5 - اتخاذ و اعلام راهكارهاي نوين در جامعه
6 - جلوگيري از فروش سيگار به كودكان و نوجوانان.
در كنار اين راهكارها والدين نيز بايد به اين نكات توجه كنند كه اگر خود سيگاري هستند، سعي در ترك اين عادت نمايند و يا حتي الامكان به فرزندان خود نشان دهند كه دلخوشي چنداني از آن نداشته و مورد پسندشان نيست، هرگز از كودكان خود نخواهند كه براي شخص ايشان و يا هر كسي ديگر سيگار بخرند.ضمناً شايان تكرار است كه طبق بررسي هاي اخير،از هر? سيگاري?، نفرشان از سن زير ??سالگي به سيگار روي آورده اند.كودكان امروز، قربانيان سرطان و بيماري قلبي فردا هستند، والدين وظيفه دارند كه مراقب خود و فرزندان خويش در برابر آنهايي باشند كه با ترويج دخانيات و ديگر موارد اعتيادآور، در واقع هر روزه ???? فرد را، مجرم باشند يا بي گناه به سوي مرگ سوق مي دهند.
