مادري باردار است. سيگار مي كشد و با هر پُك سيگار، منواكسيد كربن را به جاي اكسيژن وارد جريان خون جنين مي كند و شرايط را براي عقب افتادگي فكري و جسمي وي مهيا مي سازد. اين تصوير با اندكي تأمل چه چيزي را بازگو مي كند ؟ جز اين تفکر كه به دنبال تبليغات كاذب و دروغين در خصوص قدرت سيگار در تسكين دردهاي ناشي از كار و مسئوليت زياد و احساس آرامش پس از مصرف سيگار است كه مشوق اين گروه در استعمال دخانيات است.
گرچه برنامه هاي آموزشي مربوط به توقف سيگار هنوز هم به عنوان برنامه هايي موفقيت آميز براي ترك سيگار به حساب مي آيند ولي اين گونه برنامه ها با گذشت زمان نسبتاً طولاني اهميت خود را از دست داده و مصرف سيگار در افراد با شدت بيشتر عود خواهد كرد . اين شكست طولاني مدت، اهميت پيشگيري اوليه را در جلوگيري از شروع مصرف سيگار در نوجوانان بيشتر نمايان مي سازد.
تاجران مرگ آماده اند
پس از تعطيل شدن يك واحد آموزشي، به كرات ديده مي شود كه دانش آموزان به سوي دكه ي جنب مدرسه هجوم مي آورند و در ميان اين جمعيت، هميشه تعدادي هستند كه خريدار بسته هاي پرزرق و برق سيگار مي باشند. وقتي اين گروه به دوستان بيكار و ولگرد خود مي پيوندند، سيگار همچون كاپ افتخار در ميان آنها دور مي زند و هر يك با اشتهاي زائدالوصفي در امتداد خيابان پرسه مي زند و سيگار مي كشد اما دليل چيست؟
مطالعات نشان مي دهد كه خودنمايي و تظاهر عامل عمده و جذب كننده اي براي توجيه اعمال اين گونه مصرف كنندگان است.
«پيمان .پ» دانش آموز سال سوم دبيرستان در اين باره مي گويد:«با كشيدن سيگار احساس مي كنم بزرگتر شده ام و از كساني كه نمي كشند، يك سر و گردن بالاتر هستم، هم كلاسي هايي دارم كه آنها هم سيگار مي كشند فكر مي كنم آنها هم مثل من فكر مي كنند.» در اين زمان سيگاري روشن مي كند و با تفاخر كامي به آن مي زند.
«يوسف» دانش آموز سال دوم دبيرستان دليل قاطعش را براي كشيدن سيگار، اطرافيان هم سن و سالش بيان مي كند . او مي گويد: " وقتي مي بينم كه حدود ?? درصد از دوستانم سيگار مي كشن، به راحتي به خود اجازه مي دم كه با آنان همراه شوم، راستش اگه اينجوري نباشم آنها حس مي كنن بچه ننه ام بعدش هم بين رفاقتمون فاصله مي افته، شما بگو سيگار نكشيدن به قطع دوستي مي ارزه؟ "
«روزبه .ش» كه خود را بيكار و جوياي كار معرفي مي كند مي گويد:« عليرغم اين كه اگر والدينم بفهمند سيگار مي كشم از خانه بيرونم مي كنند، اما به اين كار مبادرت مي ورزم، حتماً مي خواهيد دليلش را بپرسيد . اين كاري است كه هم مادرم و هم پدرم انجام مي دهند. مادرم روزي دو بسته سيگار مي كشد، اول از آنها خواستم كه كشيدن سيگار را ترك كنند اما به حرفهايم اعتنايي نكردند، پدرم در پاسخ اين خواسته ام، دود غليظ سيگارش را به روي صورتم بيرون مي داد و به كوچكترين درخواستم خنديد. اين موضوع در خانواده ما امري است عادي و معمولي، حالا من به نشانه مبارزه با آنها سيگار مي كشم، روزي يك بسته. خودم مي دانم كارم اشتباه است اما ديگر به آن معتاد شده ام، اگر يك ساعت دير شود از سردرد مي ميرم.»
در مطالعه اي كه براي بررسي اثر وحشت و ترس زياد براي جلوگيري از مصرف سيگار به عمل آمده، مشخص شد كه اين روش فقط ممكن است بتواند عمل سيگار كشيدن را به تأخير بيندازد، ليكن تأثيري در ابتلاي افراد به دخانيات در طويل المدت ندارد.
