ميگــــــــــريزم ميگــــــــريزم اشــك حــسـرت از چه ريـــــزم
بــــرو كـــز دامــــت جـــسـتــم گشــوده پـر از بـامـت جـسـتـم
يــــاد از تـــــــو دگــــر نـــكنـــم ســــــوي تـــــو نـــــظـر نـــكنــم
تـــو را رهــــا كــردم با دگـــران گــذشتـم از تـو چـــون رهگذران
رفتــم كز تو دگر بيــگانه شـوم بــهر شــــمع دگــر پـروانه شوم
مـــهــري ديــگــر بـا تــو نــدارم در كــــــــوي تــــو پـــــا نگــذارم
بـگـــذر از مـن كـز تـو گـذشتـم از دل تــا كـــــي نــالــه بـــر آرم
نازك طبـعـي چو برگ گل بودم به دستت افـتادم پر پر گشـتـم
اشـكـي بـــودم درون بحـر غـم چو قـطرهي باران گوهر گشتـم
بـــه حــــال خــــود بـــگــــــذارم بـــــه حـــــال خــــود بـــگـــذارم
بــه دســـت غــــــم بـــسـپارم كــــه بـــي تــــــو تــنــهــا بـروم