تشی ، نه جوجه تیغی

تشی‏ها بسیار شبیه به جوجه تیغی‏اند. پوست پشت آنها نیز از خارهای بلندی پوشیده شده است؛ اما این دو از یک خانواده نیستند. تشی‏ها جز جوندگان‏اند و دندان‏های بلندی دارند که برای جویدن مناسب است.

- بیشتر تشی‏ها، خارهای درازی دارند، اما خارهای تشی آمریکای شمالی کوتاه است. آنها در جنگل‏ها زندگی می‏کنند؛ اما گاهی وقت‏ها در بیشه‏ها نیز دیده می‏شوند. تشی آمریکای شمالی از درختان برای خوردن برگ‏ها، دانه‏ها و پوست آنها بالا می‏رود. گاهی  وقت‏ها نیز آنقدر پوست درخت را می‏کند که  باعث از بین رفتن آن می‏شود.

- هنگام خطر، خارهای پشت تشی‏ها برجسته می‏شود و به هم می‏خورد. اگر این کار جانور مهاجم را دور نکند، تشی به طرف دشمن برمی‏گردد و خارهای تیز خود را به بدنش فرو می‏کند.

- توله‏های تشی با خارهای نرم به دنیا می‏آیند. تشی‏های بالغ حدود 90 سانتی‏متر طول دارند.