سوال (سید میلاد سید شمالی) :
چرا یک مسلمان باید به وجود فرشتگان ایمان داشته باشد و با توجه به نااشکار بودن انها به چشم ما چگونه می توان به وجود انها یقین حاصل کرد؟
با سلام و تشکر از جنابعالی
جواب:
1- حقایق عالم هستی در محسوسات خلاصه نمی شود مثلا ایمان به وجودخدا و عالم دیگر ،بهشت و جهنم و...همه از اموری هستند که قابل رؤیت نیستند ولی ما به آنها ایمان داریم . یکی از این حقائق که همه با تمام وجود آنرا درک می کنند روح و حقیت انسان که همان «من» وجودی ما هست که مسأله ای غیر مادی است، اما همه معتقد به آن هستند وبا علم حضوری آنرا درک می کنند. پس وجود یقین، متفرع بر مادی بودن حقایق نمی باشد.
2- مساله ایمان به غیب از ویژگی های انسانهای مومن است و یکی از مصادیق غیب عالم فرشتگان است.
خداوند متعال در سورۀ بقره ویژگی اصلی متقین را ایمان به غیب بیان می فرماید:«الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ »(پرهيزكاران) آنها هستند كه به غيب (آنچه از حس پوشيده و پنهان است) ايمان مىآورند، و نماز را بر پا مىدارند و از تمام نعمتها و مواهبى كه به آنها روزى دادهايم انفاق مىكنند.
غيب و شهود" دو نقطه مقابل يكديگرند، عالم شهود عالم محسوسات است، و جهان غيب، ما وراء حس، زيرا" غيب" در اصل به معنى چيزى است كه پوشيده و پنهان است و چون عالم ما وراء محسوسات از حس ما پوشيده است به آن غيب گفته مىشود، در قرآن كريم مىخوانيم «عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحِيمُ»« خداوندى كه به غيب و شهود، پنهان و آشكار دانا است و او است خداوند بخشنده و رحيم». (حشر- 22).
ايمان به غيب درست نخستين نقطهاى است كه مؤمنان را از غير آنها جدا مىسازد و پيروان اديان آسمانى را در برابر منكران خدا و وحى و قيامت قرار مىدهد و به همين دليل نخستين ويژگى پرهيزكاران ايمان به غيب ذكر شده است.
لذا آن کس که وجود خدای هستی بخش که کمال مطلق است و از هر نقصی دوراست را با عمق جان می پذیرد سخن خداوند متعال را در مورد عالم غیب که یک مصداق آن عالم فرشتگان است را هم می پذیرد.
البته لازمه حقیقتی که کمال مطلق است ، فیض رسانی مطلق نیز خواهد و فرشته موجودی با کمالات فوق العاده است که از تصور خالقی بی همتا که عین حیات و علم و قدرت مطلقه است ،اثبات این موجود حاصل می شود.
«الْحَمْدُ لِلَّهِ فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ جاعِلِ الْمَلائِكَةِ رُسُلاً أُولِي أَجْنِحَةٍ مَثْنى وَ ثُلاثَ وَ رُباعَ يَزِيدُ فِي الْخَلْقِ ما يَشاءُ إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِير؛ ستايش مخصوص خداوندى است كه آفريننده آسمانها و زمين است، خداوندى كه فرشتگان را رسولانى قرار داد كه صاحب بالهاى دو گانه و سه گانه و چهارگانهاند او هر چه بخواهد در آفرينش مىافزايد، او بر هر چيزى قادر است».فاطر /1.
