علائم ظهور بیداء
در لغت به معنی بیابان نرم و هموار و بی آب و علف است.نام سرزمینی است میان مکه و مدینه؛البته به مکه نزدیک تر.
در این سرزمین(بیداء)،لشکر سفیانی با حضرت مهدی صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف وارد جنگ می شود که به امر خداوند در زمین فرو میروند و نابود می گردند.[1].
"خسف در بیداء"به معنای فرو رفتن در سرزمین بیداء است که یکی از نشانه های حتمی ظهور ذکر شده است.[2].
در حدیث دیگری است که از نماز گزاردن در بیداء نهی شده،چون مورد غضب خدا واقع شده است.در حدیث دیگری است که بیداء همان "ذات الجیش" است که هروقت امام صادق علیه السلام به آنجا می رسید، زود میگذشت و در آن نماز نمی خواند.[3].
منتهی الآمال،باب14،فصل7.
منتخب الاثر، ص 452.
مهدی موعود،پاورقی ص774.