سـتلامٌ عَلــى آلِ طــه و ياسيـن ســلامٌ عَلــى آلِ خَيْــر النّبييــن
ســلامٌ علـــى روضَةٍ حَــلَّ فيـها امــــامٌ يُباهى بِهِ المُلْكُ و الـدّين
امـام به حق شاه مطلق كه آمـــد حريـم درش قبلهگــاه ســلاطين
شـه كـاخ عرفان، گل شاخ احسان دُرِ دُرج اِمــكان مــه بـرج تمكين
على بن مـوسى الرّضا كز خــدايش رضا شد لقب چون رضا بودش آيين
وقتي مي گوييم علي غريب بود لعنت ميکنيم مردمان آن زمان را
وقتي مي گوييم حسين غريب بود لعنت ميکنيم مردمان آن زمان را
خدا نکند روزي بگويند مهدي غريب بود که آينده گان لعنتمان کنند
!جنـگ نـرم , تـفـنـگ نميخواهد چـادر ميخواهد