سخنان بزرگان در مورد مرگ

«نوشدارو که پس از مرگ به سهراب دهند// عـقل داند که بدان زنده نگردد سهراب»

o        ناشناس

·         «لیکن بالفعل مسیح از مردگان برخاسته و نوبر خوابیدگان شده‌است. زیرا چنان‌که به انسان مرگ آمد، به انسان نیز قیامت مردگان شد.»

o        رساله اول به قرنتیان، ??، ??-??

·         «به درستی‌که شراب فریبنده‌است و مرد مغرور آرامی نمی‌پذیرد که شهوت خود را مثل عالم اموات می‌افزاید و خودش مثل مرگ سیر نمی‌شود.»

o        حبقوق نبی، ?، ?

«خانه شریران منهدم خواهد شد اما خیمه راستان شکوفه خواهد آورد. راهی هست که به نظر آدمی مستقیم می‌نماید اما عاقبت آن طرق مرگ است.»

o        امثال سلیمان، ??، ??-??

«چنان‌که عدالت مؤدی به حیات است، هم‌چنین هرکه شرارت را پیروی نماید او را به مرگ می‌رساند.»

o        امثال سلیمان، ??، ??

·         «همان به که نصیحت یاد گیریم// که پیش از مرگ یک نوبت بمیریم»                   ·         «گنج‌های شرارت منفعت ندارد اما عدالت از مرگ رهایی می‌دهد.»

o        امثال سلیمان، ??، ?

«و چون مهر چهارم را گشود، حیوان چهارم را شنیدم که می‌گوید: «بیا (و ببین)!» و دیدم که اینک اسبی زرد و کسی بر آن سوار شده که اسم او مرگ است و عالم اموات از عقب او می‌آید؛ و به آن دو اختیار بر یک‌ربع زمین داده شد تا به شمشیر و قحط و مرگ و با وحوش زمین بکشند.»

o        مکاشفه یوحنا، ?، ?-?

·         «و چون او را دیدم مثل مرده پیش پاهایش افتادم و دست راست خود را بر من نهاده گفت: «ترسان مباش! من هستم اول و آخر و زنده؛ و مرده شدم و اینک تا ابدالابد زنده هستم و کلیدهای مرگ و عالم اموات نزد من است.»

o        مکاشفه یوحنا، ?، ??-??-??

«نگفتم زلف تو دزد است از کیدش مباش ایمن// به مرگ گله راضی شو چو گرگی را شبان کردی»

o        قاآنی شیرازی

آمین آمین به شما می‌گویم، اگر کسی کلام مرا حفظ کند، مرگ را تا ابد نخواهد دید.»

o        انجیل یوحنا، ?، ??

«نیست مرگ است، هست، هست حیات// نیست کفر است و هست، هست ایمان// مرگ جهل است و زندگی دانش// مرده نادان و زنده دانایان»

o        ناصرخسرو

·         «نشنیدی حدیث خواجه بلخ// مرگ بهتر که زندگانی تلخ»

o        سعدی

«مر سگان را عید باشد مرگ اسب// روزی وافر بود بی جهد و کسب»

o        مولوی

·         «لباس مرگ بر اندام عالمی زیباست// چه شد که کوته و زشت این قبا به قامت ماست»

o        عارف قزوینی

·         «گویی رگ جان می‌گسلد زخمه ناسازش// ناخوش‌تر از آوازه مرگ پدر آوازش»

o        سعدی