وب سايت «مادران ميانجي» (Surrogate Mothers)، شبكه اي جهاني است كه زناني با ناتواني باروري را با مادراني آشنا مي كند كه حاضرند با لقاح مصنوعي و تزريق آن به رحم آنها، فرصت بچه دار شدن را براي مادران نابارور مهيا كنند.
اين مادران ميانجي براي قرار گرفتن در تجارت «اجاره رحم»، دلايل متفاوتي دارند. گروهي از آنها به اقتضاي مشكلات مالي و اقتصادي و گروهي ديگر تنها از روي نوعي حس انساندوستانه به اين مسير روي مي آورند.
«مادر ميانجي بودن» به مفهوم تلقيح مصنوعي در رحم مادري است كه حاضر مي شود در قبال مقدار معيني پول، جنين زن و مرد ديگري را (متشكل از اسپرم و تخمك آن دو) در رحم خود به رشد و تكامل برساند و پس از تولد نوزاد، سرپرستي او را با حقوق تمام و كمال به والدين جديدش بسپارد. اين در صورتي است كه مادر ميانجي كوچكترين تاثير ژنتيكي بر فرزندي كه در شكم دارد وارد نمي كند مگر در شرايط بسيار نادري كه احتمال رخ دادن آن، يك در ده ميليون در نظر گرفته شده و عموماً صحبتي از آن به ميان نمي آيد.
تحقيقات نشان مي دهد در سال 2003، در حدود 3 درصد از زنان آمريكا، با مشكل ناباروري مواجه بودند كه حتي با به كارگيري پيشرفته ترين تكنيك ها و روش هاي باروري نيز امكان بچه دار شدن براي آنها وجود نداشت و تنها راه باقي مانده براي اين دسته از زنان نابارور آمريكايي، متوسل شدن به مادران ميانجي يا همان surrogacy بود.
LLC، يكي از مراكز درماني مبارزه با ناباروري در آمريكاست كه از طرفي پل ارتباطي ميان مادران ميانجي و زنان نابارور محسوب مي شود. اولين اقدام در مركز درماني LLC، معرفي زنان نابارور به مادران ميانجي تحت نظارت موسسه است. هنگامي كه اين آشنايي ميان دو خانواده صورت گرفت، ديگر موسسه LLC به هيچ يك از طرفين اجازه برهم زدن قرارداد را نمي دهد. بدين صورت كه در همان اولين جلسه معارفه ، قراردادي ميان طرفين منعقد مي شود زيرا از آنجايي كه مادر ميانجي قرار نيست كوچكترين تاثير ژنتيكي بر نوزاد داشته باشد و تنها در نقش حامل جنين و نوزاد ظاهر مي شود، چهره و ظاهر فيزيكي وي نيز چندان اهميتي ندارد. ضمن اينكه والدين نهايي و مادران ميانجي، تا مرحله بستن قرارداد، يكديگر را ملاقات نخواهند كرد. قراردادي كه ميان هر دو مادر بسته مي شود شامل تمامي خدمات پزشك مادر ميانجي در رابطه با بارداري و زايمان خواهد بود. به انضمام يك حساب بانكي به نام مادر ميانجي كه از سوي والدين نوزاد، تامين خواهد شد وتمامي هزينه هاي احتمالي و نهايتاً هزينه زايمان و بيمارستان به هنگام وضع حمل به اين حساب واريز خواهد شد. پس از اتمام مراحل بارداري و وضع حمل نيز، مبلغي كه طرفين بر سر آن به نتيجه رسيده اند، به عنوان دستمزد به مادر ميانجي اهدا شده، به همين حساب بانكي واريز مي شود.
مادر ميانجي موظف است فرم Profile خود را كه شامل اطلاعات كاملي در زمينه بيوگرافي او، عقايد، شيوه زندگي، سابقه بيماري و نيز ميانگين درآمد ماهيانه وي خواهد بود پر كرده، به قرارداد ضميمه كند. از ديگر شرايط مادران ميانجي در آمريكا كه بسيار هم حائز اهميت است مي توان به برخورداري از تجربه بارداري پيش از اجاره رحم اشاره كرد، به گونه اي كه مادران ميانجي بايد دست كم يكبار، بارداري و زايمان را در زندگي خود تجربه كرده باشند. شرط سني در نظر گرفته شده براي مادران ميانجي از سوي انجمن حمايت كننده Surrogacy، بين 21 تا 36 سال تعيين شده است.
مبلغي كه به عنوان دستمزد در اختيار مادر ميانجي قرار مي گيرد از كشوري به كشور ديگر قابل تغيير است. در ايالات مختلف آمريكا، با در نظر گرفتن سختي هاي اجاره رحم از قبيل دردهاي دوران بارداري، بيماري هاي احتمالي، شرايطي كه براي خانواده مادران ميانجي فراهم مي شود و عدم توانايي احتمالي اين مادران در انجام كارهاي منزل و محل كار و سرآخر، زايمان و وضع حمل نوزادي كه متعلق به خانواده نيست، اجاره رحم هزينه اي بين 15 تا 20 هزار دلار در برخواهد داشت. قوانيني كه در اين زمينه براي مادران ميانجي تصويب شده و رفاه را براي آنها به ارمغان مي آورد، بيشتر در بعد مالي مقوله اجاره رحم مطرح شده است. بر طبق قانون، هزينه خريد داروهايي كه مادران ميانجي، در دوران بارداري مصرف مي نمايند، همه بر عهده والدين نهايي نوزاد خواهد بود. در كنار هزينه وضع حمل در بيمارستان، قانون آمريكا، سقف مالي مشخصي را براي مادران ميانجي معين كرده كه در اين چارچوب، اگر اين مادران مجبور به طي مسافت طولاني بيش از 3 ساعت جهت درمان در بيمارستان و مركز درماني ديگري باشند، هزينه هاي احتمالي بايد از سوي والدين نهايي تامين شود. گاه ديده شده كه پرداخت قبض هاي تلفني راه دور مادران ميانجي و خريد البسه دوران بارداري كه اساساً مخصوص زنان باردار است نيز بايد توسط والدين نهايي نوزاد پرداخت شود. در خصوص بيمه نيز، مادران ميانجي بيمه دوران بارداري و وضع حمل خواهند شد.
دليل اين كه بسياري از خانواده ها، اجاره رحم و Surrogacy را به پذيرش فرزند از پرورشگاه ها ترجيح مي دهند، برقراري ارتباط ژنتيكي با فرزندي است كه اگرچه مادر واقعي وي، او را در رحم خود پرورش نمي دهد، اما در نهايت نوعي ارتباط ژنتيكي مستقيم با وي برقرار مي كند، امتيازي كه به هنگام پذيرش فرزند از پرورشگاه ها، براي والدين نابارور فراهم نمي شود.
