استفاده از بوى خوش
9 ـ عبدالله بن حارث: حضرت علىّ بن حسين عليه السّلام شيشه مُشكى در سجده گاهش داشت، كه براى نماز از آن بر مى گرفت و به خود مى ماليد.
10 ـ امام رضا عليه السّلام : سجده گاه امام صادق عليه السّلام از بوى خوشش، شناخته مى شد.
11 ـ امام صادق عليه السّلام : نماز شخص خوشبو، برتر از هفتاد نماز بدون بوى خوش است.
12 ـ دو ركعت نماز كه شخص عطر زده مى خواند، برتر از هفتاد ركعت نماز شخص عطر نزده است.
سبطین
