استان اصفهان با مساحتي حدود 105937 كيلومتر مربع بين 30 درجه و 43 دقيقه تا 34 درجه و 27 دقيقه عرض شمالي خط استوا و 49 درجه و 36 دقيقه تا 55 درجه و31 دقيقه طول شرقي از نصف النهار گرينويچ قرار دارد. اين استان كه در مركز ايران واقع شده است از شمال به استانهاي مركزي, قم و سمنان ؛ ازجنوب به استانهاي فارس و كهگيلويه و بويراحمد ؛ از شرق به استانهاي لرستان و چهارمحال بختياري محدود است. بر اساس آخرين تقسيمات كشوري، اين استان داراي 17 شهرستان, 60 شهر، 37 بخش و 116 دهستان و مركز آن اصفهان است.
جغرافياي تاريخي استان
در ادوار پيش, اصفهان نقش پلي را داشت كه قسمتهاي كم ارتفاع شرق فلات ايران را با سرزمين هاي كوهستاني غرب مرتبط مي ساخت و براي اطراق سرمازدگان كوهستان غرب و گرمازدگان و خستگان هواي خشك شرق, محل مناسب و مطلوبي بود. از اصفهان قبل از اسلام، يعني دورة حكومت مادها و دورة شاهنشاهي هخامنشيان، اشكانيان و ساسانيان اطلاعات زيادي در دست نيست و از آن دوره ها, آثار قابل توجهي بر جاي نمانده است. آنچه مسلم است, استقرار جلگة اصفهان درميان بيابان ها و كوه هاي خشك مركزي ايران از يك طرف و اهميت و موقعيت ارتباطي خاص آن در مركز فلات پهناور ايران از طرف ديگر, تاريخ و سابقة آن را به سابقه و قدمت كشور ايران مرتبط كرده است. پيش از برپايي پادشاهي مادها, اصفهان حد شرقي ممالكي بوده است كه بابلي ها از آن اطلاع داشته اند و به احتمال قوي جزو ناحية (انزان) يا (انشان) بوده است.  |
