«یا أَیهَا الَّذینَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَکمْ وَ أَهْلیکمْ ناراً وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ عَلَیها مَلائِکةٌ غِلاظٌ شِدادٌ لا یعْصُونَ اللَّهَ ما أَمَرَهُمْ وَ یفْعَلُونَ ما یؤْمَرُونَ» [1]
ای مؤمنان! خود و خانواده خود را از آتشی که هیزم آن انسان ها و سنگ ها است حفظ کنید. بر آن فرشتگانی خشن و سختگیر گمارده شده اند که از آنچه خدا به آنان دستور داده، سرپیچی نمی کنند، و آنچه را به آن مأمورند، همواره انجام می دهند.
توضیح:
در سبک زندگی اسامی، همه چیز تحت الشعاع بندگی خدا و پیشرفت معنوی بندگان خلاصه قرار دارد. از این رو، مهمترین بایسته ی اخلاقی خانواده ی دینی نیز کمک و همراهی اعضای آن در امور معنوی به یکدیگر دانست. بر این اساس، خانواده، کوچکترین و اساسی ترین واحد تربیت دینی را تشکیل می دهد.
از منظر قرآن، هر یک از اعضای خانواده - و به ویژه مردان به عنوان مدیر اجرایی خانواده- باید یکدیگر را در رشد و تکامل معنوی یاری کرده و از سقوط و تباهی برهانند. با نگاهی به سیره ی انبیاء در قرآن، درمی یابیم که آنان توجه ویژه ای به هدایت همسر و فرزندان خود نموده و حتی پیش از ولادت فرزندان خود، از خداوند طلب هدایت و پاکی آنان را نموده اند.
امام صادق می فرماید: «هنگامی که آیه ی فوق نازل شد، مردی از مسلمانان نشست و شروع به گریستن کرد و گفت: «من خودم را نمی توانم حفظ کنم؛ حال مسئولیت خانواده ام نیز به من سپرده شد. رسول خدا(ص) به او فرمود: «برای تو همین کافی است که آن چه به خودت فرمان می دهی، به آنان نیز فرمان دهی و هر چه خودت را از آن منع می کنی، آنان را نیز منع کنی. »[2]
آیات متناسب:
طه، 132 / لقمان، 13 / مریم، 55.
حدیث:
پیامبر اکرم: «حق زن بر شوهرش این است که او را سیر کند، لباس بپوشاند، نماز و روزه و زکات را -اگر در مالش حق زکاتی است- به او یاد دهد، و زن نیز در این کارها با او مخالفت نکند. »[3]
پی نوشت
[1] سوره تحریم آیه 6
[2] کافی:ج 5ص 62 ح 1.
[3] مستدرک الوسائل:ج 14 :ص 243
منبع : هاشمی،سید مهدی،کتاب طرح بزرگ قرآنی 1448
