0

استقراض، صنعت‌زدایی و وابستگی؛ نتیجه سیاست تعامل اقتصادی بازِ ایران در دوران روحانی

 
mhzahraee
mhzahraee
کاربر طلایی3
تاریخ عضویت : اسفند 1389 
تعداد پست ها : 2617
محل سکونت : اصفهان

استقراض، صنعت‌زدایی و وابستگی؛ نتیجه سیاست تعامل اقتصادی بازِ ایران در دوران روحانی

استاد اقتصاد دانشگاه "دریک" آمریکا مطرح کرد؛
استقراض، صنعت‌زدایی و وابستگی؛ نتیجه سیاست تعامل اقتصادی بازِ ایران در دوران روحانی

استقراض، صنعت‌زدایی و وابستگی؛ نتیجه سیاست تعامل اقتصادی بازِ ایران در دوران روحانی


دولت روحانی نشان داده که میل بسیاری به استقراض خارجی جهت سرمایه‌گذاری در نیازهای مورد هزینه از قبیل هزینه‌های واردات محصول و پرداخت‌های داخلی دارد. این نوع تامین مالی، بی‌شک سرنوشت ایران را به یونان و کشورهای جنوب و شرق اروپا تبدیل خواهد کرد.


گروه اقتصاد جهان نیوز ـ پایگاه «گلوبال ریسرچ» در مقاله‌ای به قلم پروفسور "اسماعیل حسین‌زاده" (1) به تحلیل سیاست‌های اقتصادی دولت آقای روحانی پرداخته و نسبت به ادامه این سیاست‌های تعامل اقتصادی بازِ ایران ابراز نگرانی کرده و نسبت به سیاست‌های اشتباه کلان اقتصادی هشدار داده است:

شماری از تحلیل‌گران، سیاست‌های روحانی در جهت گشودن بازار ایران به روی غرب را شبیه به سیاست‌های «دنگ شیاءوپینگ» پس از مرگ « مائو تسه دونگ» در حدود 4 دهه پیش می‌دانند. اما این سیاست‌های روحانی را بیشتر باید شبیه سیاست‌های اقتصادی «بوریس یلتسین» پس از فروپاشی دیوار برلین دانست تا سیاست‌های اقتصادی شیاءوپینگ.

این جستار، به بررسی نظری و عملی عملکرد دولت روحانی می‌پردازد. عملکردی که از یک مدل اقتصادی بهره می‌برد که منجر به بدهی، صنعتی‌شدن معلول و فلج، و توسعه وابسته می‌شود؛ بنابراین کشور از مسیر عدم وابستگی ژئوپلتیک و سیاسی منحرف می‌شود. در این راستا، رویکرد مقاله مورد نظر بر تجارت و توسعه، سرمایه خارجی، صنعتی‌سازی، و تبادل تکنولوژیکی است.

استقراض، صنعت‌زدایی و وابستگی؛ نتیجه سیاست تعامل اقتصادی بازِ ایران در دوران روحانی

گلوبال ریسرچ در مقاله‌ای تحت عنوان «سیاست تعامل اقتصادی بازِ ایران: نسخه‌ای برای استقراض، صنعت‌زدایی و وابستگی» نسبت به سیاست‌های اشتباه اقتصادی دولت روحانی هشدار داد



وقتی شیائوپینگ درهای تعامل اقتصادی را به روی اروپا گشود، خیلی اصولی و با برنامه پیش رفت. رهبران چین بسیار هوشمندانه نسبت به اجتناب از تئوری توصیفی تجارت آزاد عمل کرده‌اند. رویکردی که ضعف در دنیای تبادل اقتصادی را محکوم می‌نماید و به قوت و توانایی در این زمینه اهمیت و توجه قائل است. در عوض، چینی‌ها به مدل تجارت هوشمندانه و استراتژیک روی آوردند. بدین معنا که آنها از صنعت نوپای خود در مقابل تجارت و صنعت کارآزموده اروپایی محافظت کردند و صادرات خود را در فضای رقابت منطقی پیش بردند. آنها در انتخاب سرمایه خارجی خیلی گزینشی و با وسواس و دقت عمل کردند و در عین حال هم خارجی‌ها را تشویق به سرمایه‌گذاری مستقیم بخصوص در تولید در کشور خود نمودند و قاطعانه از ورود سرمایه به شکل خدمات، تجارت، و کالای ساخته‌شده جلوگیری کردند.
 
اما تفاوت تلاش‌های دولت روحانی با رویکرد چینی‌ها این است که بر اساس دکترین لیبرالیسم و نئولیبرالیسم اقتصادی و نظریه تئوری پیوسته تجارت آزاد می‌خواهد ایران را دوباره وارد بازار جهانی نماید که این مدل قشر قوی اقتصادی جامعه را تغذیه می‌کند و ضعیف را از گردونه کنار می‌زند.


پی‌نوشت:
(1)  پروفسور «اسماعیل حسین‌زاده»، استاد بازنشسته اقتصاد دانشگاه «دریک» آمریکاست. از وی، آثاری چون «آنسوی تفسیرات بحران اقتصادی» (انتشارات روتلج 2014)، اقتصاد سیاسی میلیتاریسم آمریکا (انتشارات پالگریو/مک میلان 2007)، «پیشرفت ضد کاپیتالیسم شوروی: مصرِ دوران ناصر» (انتشارات پرائگر 1989) به چاپ رسیده است.


منبع: http://www.jahannews.com/fa/doc/news/481668

 

سه شنبه 10 فروردین 1395  2:13 PM
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها