کرامات شیخ
از کرامات باهرۀ مرحوم آیت الله حاج شیخ مجتبی قزوینی خراسانی فرزند حجت الاسلام شیخ احمد تنکابنی، در هنگام اقامت شهر فردوس، نماز باران است؛ وقتی اهالی اظهار داشتند مدتی باران نیامده و زراعت و دام از تشنگی هلاک می شوند، وی گفتند: فردا بعد از نماز جماعت، همراه جمعیت به طرف خارج شهر برای نماز می رویم؛ تعدادی برّه و بزغاله هم بیاورید.
روز موعود بعد از نماز جماعت، مرحوم حاج شیخ و مردم با پای برهنه به خارج شهر رفتند؛ در زمین مسطحیکه معروف به بند میرزا تقی بود، جمع شدند. مرحوم شیخ دستور دادند، برّه، بزغاله ها و اطفال شیرخوار را از مادرانشان جدا کنید؛ وقتی آن ها را جدا کردند، صدای ضجّه و ناله گوسفندان و اطفال بلند شد؛ این عمل چنان حال و هوایی به مجلس داد که بی اختیار همه گریه کردند.
در همان حال ایشان به نماز ایستادند؛ نماز که تمام شد گفتند: ای مردم! به منازل خود برگردید. هنوز مردم به میدان شهر نرسیده بودند که طوفان شدیدی وزید و بعد از آن هم باران مفصلی بارید.
منبع: سرویس علمی فرهنگی خبرگزاری حوزه
