قال الله تعالى: (ونريد أن نمنّ على الذين استضعفوا فى الارض ونجعلهم أئمة ونجعلهم الوارثين).
بامداد مبارک وفرخنده وپر ميمنت روز پانزدهم شعبان سال دويست وپنجاه وپنج هجرى طلوع مى کرد، در امامت سراى حضرت امام حسن عسکرى (عليه السلام) شور وهيجان وشوق وانتظار شدت مى يافت. ملائکه در آنجا بيش از هر وقت ديگر آمد ورفت داشتند. انوار رحمت الهى در تابش ولُمعان وفروغ فرّو شکوه ايزدى درخشان بود.
در ملا اعلى فرشتگان وکروبيان عالم بالا از نوزادى که هم اکنون در خاندان نبوت وولايت، قدم به عرصه اين جهان خواهد گذاشت وچهره نورانى وشمائل محمدى خود را به عالميان نشان خواهد داد، در سخن بودند.
بهشت را زينت مى کردند تا محافل جشن ومجالس انس وذوق ملکوتى بر پا کنند. غريو شادى، نغمه هاى روح بخش وطرب انگيز حور العين، بهشتيان را غرق در حظوظ روحانى کرده بود.
از شب نيمه شعبان دقايقى چند بيشتر باقى نمانده بود دقايقى که آرام آرام مى گذشت وبراى آنها که منتظر بودند بقدر سالها بود.
سرانجام شب به دقيقه آخرين رسيد وثانيه شمارى شروع شد، ثانيه ها هم با کندى يکى پس از ديگرى گذشتند ناگاه نورانيّت وروشنى فوق العاده اى که بر نور چراغها غالب شد، همه را از تولّد نوزاد بشارت داد. نوزاد به دنيا آمد وآخرين رهبر عالم بشريت ـ ولى الله اعظم ـ با جمال جهان آراى خود گيتى را مزين وروشن ساخت.
نرجس غرق در افتخار ومباهات گشت، بانگ تکبير وتحميد وتسبيح توأم با فريادهاى شادى وتهنيت وهلهله طنين انداز گشت.
نوزاد سر به سجده گذاشت وبه يگانگى خدا ورسالت پيغمبر (صلى الله عليه وآله وسلم) وامامت پدران بزرگوارش شهادت داد وبا صدائى خوش وروح افزا اين آيه مبارکه را تلاوت فرمود:
بسم الله الرحمن الرحيم. (ونريد أن نمنّ على الذين استضعفوا فى الارض...) نوزاد به دنيا آمد وعنايات الهى بر خاندان رسالت تکميل شد.
آرى اين افتخار، مخصوص دودمان نبوت است که موعود نجات دهنده بشر از تجاوز وستم وآن کس که براى تأسيس سازمان جهانى اسلامى واجراى نظام قرآنى قيام فرمايد، از آن خاندان با عظمت است.
پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله وسلم) خوشدل بود که فرزندش مهدى به هدفهاى رسالت ودعوت او جامه عمل مى پوشاند وبه خاندان خود مخصوصاً على وفاطمه وحسنين: مژده مى داد که مهدى همان کسى است که با نهضت بيمانند خود بنيان شرک را ويران واساس توحيد ويکتا پرستى را محکم واستوار مى سازد وفرمانرواى کل جهان مى گردد از فرزندان آنها است. او است همان نابغه بى نظيرى که انبيا واولياء ظهورش را مژده دادند وجهان بشريّت را به قيام آن حضرت، براى تشکيل حکومت حق وعدالت اسلام وصلح پايدار وبر چيدن بساط بيدادگران، نويد دادند وهمه را به آينده گيتى اميدوار ساختند.
جهان با همه تحرکى که در ناحيه علوم مادّى وپيشرفت صناعى دارد وبا اينکه بشر دست به کار تسخير فضا شده وبه قدرت فکر خود مى بالد، با کمال تأسف در جنبه انسانيّت قدم به جلو نگذاشته ودر مدنيّت اخلاقى ووجدانى سير قهقرائى دارد.
ترس، هراس ووحشت همه را ناراحت ودر فشار گذارده وقسمت عمده بودجه کشورها صرف افزايش تسليحات وقواى هدّامه وويران کننده مى شود.
فساد اخلاق وبى عفتى، فحشاء وطغيان شهوت وغضب زن ومرد را به ستوه آورده وبه جهنم نکبت ها وانحطاط سوق مى دهد. مطبوعات ومجلات هم بيشتر به اين آتش ها دامن مى زنند.
التزام به آداب دينى وشعائر مذهبى ضعيف مى شود وبدترين مظاهر شرک که استبعاد بشر وملل وسلب آزادى انسانها باشد به صورتهاى گوناگون رايج وارکان آن محکم واستوار مى گردد. انسان اين عصر به اصطلاح پيشرفته در برابر پيکره هاى بيجان وبى روح افرادى مثل خود نيايش وتواضع مى کند وپستى وانحطاط فکرى وضعف قواى عقلى خود را آشکار مى سازد، به بانگ ملکوتى (ما هذه التماثيل التى أنتم لها عاکفون)(1) (اين مجسمه هاى بى روح چيست که عمرى بر أن معتکف شده ايد). گوش فرا نمى دهد. بزرگ ترين رهبران دنياى مادّى ما شکستن عهد وپيمان ونقض تمام قوانين بين المللى وهر تجاوز وستم را ننگ وعار نمى شمارد وخلاصه مدنيّت منهاى انسانيّت روز به روز توسعه يافته وگسترش مى يابد.
در اين جهان تنها نورى که نشاط بشر را نگاه مى دارد واو را اميدوار مى سازد که سرانجام محکوم به انقراض وفنا، سقوط دائم در ظلمات حيوانيّت، تجاوز زور مندان، وجهنم بى ايمانى وبدبختى نيست، همان بشارات انبياء وپيشوايان دينى است که همه را به آينده جهان خوش بين نموده ونور اميد را در دلها روشن ساخته است.
همه با اعتماد تمام وقلبى سرشار از نشاط انتظار دارند; انتظار کسى را دارند که اين ابرهاى تيره ظلم وستم وفساد را، از افق عالم بر طرف کرده ودر عالم، برادرى وآزادى واقعى را برقرار، واحکام عالى آسمانى را اجرا نمايد وبشر را به سوى هدف شريف انسانى رهنمائى فرمايد.
شيعيان ومؤمنان به اين ظهور، شب وروز نيمه شعبان را جشن مى گيرند وچراغانى مى کنند وخيابان وبازار ومغازه ها وخانه ها را زينت مى نمايند وغرق در شادمانى مى شوند وبه ملل جهان علاقه را به عدل وداد، صلح وبرادرى جهانى اعلام، وروح شکست ناپذير واميدوار خود را آشکار مى سازند.
اى ولى عصر، اى مهدى موعود;
همه شيعيان ودوستانت آرزمند ومنتظرند که بامداد سعادت آنها وهمه مردم جهان طالع شود وبا قيام تو تمام دردهايشان درمان گردد وعوامل محروميّت، ناکامى وبيچارگى در همه جا از ميان برود وپرچم توحيد وعدل وصلح اسلام در سراسر گيتى به اهتزاز درآيد.
(وما ذلک على الله بعزيز).(2)
شاد باش اى عارف نيکو سير
شاد باش اى خسته بار فراف
مى دمد از لطف حق صبح ظهور
افکند البته از رخ اين نقاب
مى کشد از دشمن حق انتقام
اولياء گردند گردش جمله جمع
مى نشيند بر سرير احتشام
از خداوند قدير بى نظير
تا کنى از صدق دل تصديق اين
البشاره اى که دارى انتظار
البشاره مصلح نيکو سرشت
شاد زى کايد ديگر ره نو بهار
صبر کن صبر اى به هجران مبتلا
البشاره (صافى) صافى ضمير
کاين شب هجران سحر گردد سحر
شاد باش اى غرق بحر اشتياق
مى شود گيتى پر از وجد وسرور
فاش سازد امر حق را بى حجاب
مى برد از شرک واز اصنام نام
همچو پروانه بگرد نور شمع
مى دهد دنيا سراسر انتظام
هست اين وعده تخلف ناپذير
انه لا يخلف الميعاد بين
مى شود آخر سحر اين شام تار
آيد وگيتى کند رشک بهشت
واز گل سورى شود يکسو غبار
که رسد دوران وصلش بر ملا
که جوان گردد دگر اين چرخ پير(3)
- پاورقی -
(1) سوره انبياء، آيه52.
(2) واين کار اصلاً بر خدا دشوار نيست. (سوره ابراهيم، آيه20).
(3) اشعار از مرحوم آيت الله والد نويسنده ـ اعلى الله مقامه ـ است.
