در عبادت به یاد خدا باشیم
فیلسوف شهیر «حاج ملاهادی سبزواری» می نویسد: گویند عابدی در بن غاری عبادت میکرد و گاهی در میان عبادت، ریش خود را با انگشت، شانه میکرد، از هاتفی آوازی شنید که مشغول ریش خودی، نه مشغول به ما. آن دلریش، دلش به درد آمد و شروع کرد به ریش کندن و در اثنای ریش کندن آوازی شنید که باز مشغول ریش. عارفی گوید:
ریش اگر بگذاشت در تشویش بود ورهمی برکند هم در ریش بود
*اسرارالحکم، ج 2، ص 580،
به نقل از کتاب مشکلات مذهبی جوانان، سید جمالالدین حجازی، ص 100 و 101.***