سئل امیرالمؤمنین - علیه السلام - ما معنی الرکوع؟ فقال:
معناه امنت بک و لو ضربت عنقی، و معنی قوله: سبحان ربی العظیم و بحمده فسبحان الله انفة لله - عزوجل - و ربی خالقی، و العظیم هو العظیم فی نفسه غیر موصوف بالصغر و عظیم فی ملکه و سلطانه و اعظم من ان یوصف، تعالی الله؛
از امام علی (ع) پرسیدند: معنای رکوع چیست؟ فرمود: یعنی به تو ایمان آوردم، اگر چه گردنم را بزنی و معنای سبحان ربی العظیم و بحمده فسبحان این است که: منزه است خدا، بزرگی از آن خداوند است و پروردگار و خالق من است بزرگ فقط اوست در خود موصوف به کوچکی نیست و در کشور هستی خود پادشاه و فرمانروا و بزرگتر از این است که توصیف شود، بسی والا است.
(بحارالانوار، ج 85، ص 116)
