آثار سجده بر پیشانی
قال الباقر - علیه السلام -: کان لابی - علیه السلام - فی موضع سجوده اثار ناتئة و کان یقطعها فی السنة مرتین فی کل مرة ثفنات فسمی ذاالثفنات لذلک؛ پدرم در جایگاه سجودش آثاری برآمده داشت و در سال دو بار آنها را میبرید و در هر بار پنج پینه داشت، لذا به نام ذاالثفنات (دارای پینهها) نامیده شد. (بحارالانوار، ج 85، ص 161)
