قال الباقر - علیه السلام -:
علی بن الحسین - علیه السلام - انه برز الی الصحراء فتبعه مولی له فوجده ساجداً علی حجارة خشنة، فاحصی علیه الف مرة لا اله الا الله حقاً حقاً، لا اله الا الله تعبداً، و رقاً، لا اله الا الله ایماناً و صدقاً ثم رفع رأسه؛
امام باقر (ع) فرمود: امام سجاد (ع) رو به صحرا نهاد و یکی از غلامانش در پی او روان شد. چون به حضرت رسید او را بر روی سنگی ناهموار در حال سجده دید. گوش فرا داد و شنید که حضرت در سجده میفرماید: لا اله الا الله حقاً حقاً، لا اله الا الله تعبداً و رقاً، لا اله الا الله ایماناً و صدقاً و آن را هزار مرتبه تکرار میکرد، سپس سر از سجده برداشت.
(بحارالانوار، ج 85، ص 166)
