جاده های بی رنگ عرفان
مایه آرامش جانی، نماز! بال پرواز مسلمانی، نماز! ماه تابی چلچراغ سینه ای روشنی بخش شبستانی، نماز! جویباری بوی دریا می دهی آبشاری، بانگ قرآنی، نماز! کوچه باغی رو به شهر آفتاب کهکشانی، نور بارانی، نماز! بادبان زورق اندیشه ای جاده بی رنگ عرفانی، نماز! بی ریا باید به مسجد چنگ زد دست دل، دامان یزدانی نماز! می بری ما را به بام آسمان نردبان جان انسانی، نماز! صبح نوروزی، دل افروزی چو روح آنچه ناید در بیان آنی نماز!
