اسم من «گوجه» است!
براي اعصاب مفيدم.
خشك شده من درمان كم خوني است.
درمان بيماري شب كوري هستم.
جهت معالجه نقرس، رماتيسم و تصلب شرائين مرا تجويز كنيد...
فارسي من «گوجه» است به اقسام ريز و كوچك، به من آلوچه سنگ - الوچه آلنج و آلوي كوهي هم ميگويند. عربي من «ادرك» است و در بعضي از كتابهاي پزشكي قديم به اسامي نيسوق و نيشوق هم از من ياد شده است.
من انواع و اقسام داشته و با آلونيز قرابت و نزديكي دارم. بهترين نوع من گوجه برقاني است كه پوست آن به آساني جدا ميشود و نوع ديگر من گوجه گلستان است كه در خراسان ميرويد و رنگ آن سبز بوده، كمتر قرمز ميشود. نوع پيشرس من گوجه سبز است كه به نام گوجه گيلاني، و گيلاني گوجه معروف است و اولين ميوهاي است كه در فصل بهار به بازار ميآيد. اين خاصيت مسهلي ندارد. معذلك با يبوست مزاج ميجنگد. من به رنگهاي سبز و زرد و قرمز ظاهر ميشوم. رنگ من تركيبي شبيه جوهر زردك است كه در بدن تبديل به ويتامين (آ) ميشود و به همين جهت است كه انواع من براي درمان شبكوري و رشد بدن مفيد است - مقدار اين ويتامين در انواع زرد و قرمز من بيشتر است. علاوه بر جوهر زردك، من داراي ويتامينهاي «ب» و ويتامين «ث» هستم، به اين جهت براي اعصاب مفيد بوده و مسكن التهاب صفرا ميباشم. من داراي املاح زيادي از قبيل آهن - كلسيم - فسفر - منيزي - پتاسيم - سديم و منگنز ميباشم. من از ميوههاي خنك بوده و اين خاصيت در انواع ترش من بيشتر است. اقسام درشت من خاصيت نرمكننده دارند، ولي در اين خاصيت هرگز به پاي آلو نميرسند. خشك شده آنها كه بيشتر به نام آلوچه خشكه فروخته ميشود، درمان خوبي براي ضعف اعصاب و كم خوني است، اقسام مختلف من براي معالجه نقرس - رماتيسم و تصلب شرائين تجويز شدهاند، همگي پيشابآور بوده، و اعمال كليه را تنظيم مينمايند.
جوشانده 25 تا سي گرم برگ درخت من، كشنده كرم معده بوده و اين خاصيت در مغز هسته من نيز ميباشد - سابقا جوشانده برگ مرا به عنوان تب بر مخصوصا براي مبتلايان به بيماريهاي ريوي تجويز ميكردند. برگ من نفاخ بوده، و براي معده مضر است، مگر آنكه همراه با يك مسهل خورده شود و براي اين كار سابقا گلقند را تجويز ميكردند.
اقسام آلو
اقسام آلو تمام تركيبات و خواص مرا داشته و به اضافه ملين خوبي ميباشند. خاصيت غذايي زيادي داشته و نيروبخش هستند و ميتوان آنرا غذاي مخصوص ورزشكاران قرار داد. آلوي خشك قند زيادي دارد و براي مبتلايان به مرض قند خوب نيست. ولي گوجه فاقد قند بوده، و قند خون را كم ميكند. مغز هسته و برگ درخت آن نيز داراي خاصيت ضد كرم است.
خاصيت مسهلي آلو مربوط به ماده چسبنده و املاح و سلولز آن ميباشد و به همين جهت ميتوان گفت براي مداواي يبوست غذايي مفيدتر از آلو و انجير نيست و اين خاصيت در انجير خشك و آلوي خشك زيادتر است. خوردن آلو قبل از غذا براي مبتلايان به سر درد و تبهاي صفراوي سودمند ميباشد. تخامهاي كه بعد از خوردن آجيل در معده پيدا ميشود، دوايي بهتر از آلوي خشك خيس كرده ندارد. لواشك آلو كه از انواع كوهي ساخته ميشود، اگر تميز تهيه شده باشد پاك كنندهي روده و شكم خواهد بود. صمغع درخت گوجه و آلو به صمغ فارسي معروف است، گرمتر از صمغ عربي بوده و براي سرفه مفيدتر ميباشد. خرد كنندهي سنگهاي كليه و مثانه و سنگهاي صفراوي است، براي التيام زخم بسيار نافع بوده، و سرمهي آن براي كم كردن فشار چشم تجويز شده است. به اين انگم و ساير صمغهاي درختي به نام فارسي گوج گويند و گويا كلمه گوجه از اين نام گرفته شده باشد. |
| زبان خوراكيها جلد يك |
دكتر غياث الدين جزايري |
|
برای ِ زیستن دو قلب لازم است
قلبی که دوست بدارد، قلبی که دوستاش بدارند
قلبی که هدیه کند، قلبی که بپذیرد
قلبی که بگوید، قلبی که جواب بگوید
قلبی برای ِ من، قلبی برای ِ انسانی که من میخواهم
تا انسان را در کنار ِ خود حس کنم.
چهارشنبه 8 دی 1389 6:32 PM
تشکرات از این پست