دربارهی تاثیر سورهها و آيات قرآن، بر جسم و جان انسان و ديگر موجودات در دو عنوان مطرح ميشود.
عنوان اوّل دربارهی تاثیر قرآن در جسم انسان، شفا بودن آن، شفا يافتن قلب از صفات پست، شفا پيدا كردن جسم از امراض گوناگون و صعب العلاج، كساني كه از قرآن و سورهها و آياتش شفاي دردهاي خود را گرفتهاند، توسل به قرآن، شهادت و شفاعت آن و بينيازي مردم به واسطهی آن بحث شده است.
عنوان دوّم دربارهی تاثیر قرآن، بر قلب و جان انسانهاي مؤمن و كافر، انسانهاي ظالم و ستمگر، انسانهاي عياش و هرزه، حاكمان و سلاطين و مردان و زنان بحث شده است.
* قرآن شفا است
خداوند ميفرمايد: قرآن شفاي هر دردي است. شفاي ظاهر و باطن، شفاي جسم و روح، شفاي برون و درون.
ابتدا آياتي كه شفا بودن قرآن را با صراحت بيان ميدارند و سپس رواياتي را كه از معصومين (ع) در اين زمينه نقل شده است، در اينجا ذكر ميكنيم.
كلمهی شفا در قرآن، سه بار بيان شده است كه عبارت از:
" ما قرآن را نازل كرديم در حالي كه آن، شفا و رحمت است از براي مؤمنين." (اسراء- 81)
و ميفرمايد"اي پيامبر! به مردم بگو، اين قرآني كه در ميان شماست، از براي آن كساني كه ايمان آوردهاند هدايت و شفاي درد آنهاست."( فصلت - 44)
و در آيهی ديگر ميفرمايد:
" اي مردم دنيا! حقيقتاً از جانب خداوند براي شما موعظهاي آمد (قرآن) و آن شفاي دردهايي است كه در سينههاست، و همان هدايت و رحمت است از براي مؤمنين."( يونس- 57)
اين سه آيه دربارهی تمام قرآن است. و امير المؤمنين (ع) در چند جاي نهج البلاغه ميفرمايد: قرآن شفا است. از جمله فرموده است:
از اين كتاب، براي بيماريهاي خود شفا بخواهيد، در مشكلات، از آن ياري طلبيد، چرا كه در اين كتاب، درمان بزرگترين دردهاست. (درد جسم و جان، درد كفر و نفاق، درد گمراهي و ضلالت).( نهج البلاغه، خطبه 158)
در جاي ديگر فرموده: بر شما باد به كتاب خدا (قرآن)، به درستي كه آن ريسمان محكم الهي و نوري روشن و شفايي، سودمند است.( نهج البلاغه، خطبه 156)
(ريسماني كه چنگ زنندگان به آن، از بدبختي و آتش جهنم نجات پيدا ميكنند، نور روشن عقلي كه به وسيلهی آن، احوال مبدأ و معاد كشف ميشود و از تاريكيهاي جهالت و كفر بيرون ميآيد، شفاي سودمندي است كه به واسطهی آن امراض باطنيه و نفسانيه معالجه ميشوند.)
و در جاي ديگر فرمودند: آگاه باشيد! به درستي كه در قرآن است، علم آن چه خواهد آمد (از قبيل موت، برزخ، بعث و نشور، قيامت، بهشت و جهنّم، درجات بهشت و دركات جهنّم و غيره) و در آن است، خبر از گذشته (از قبيل پيدايش آسمان و زمين. درخت و گياه و سنگ، انسان و حيوان، داستانهاي پيامبران گذشته و امّتهايشان، پادشاهان وگردنكشان وغيره). و اين قرآن، دواي درد شما است؛( نهج البلاغه، خطبة 158) (زيرا به وسيلهی آن، دردهاي جسماني و روحاني شما شفا پيدا ميكند.)
و حضرت رسول (ص) فرمود: بر شما باد به قرآن و تلاوت آن؛ زيرا قرآن شفا دهندهی نافع و دواي مباركي است.( مكارم الاخلاق، ص 418)
در روايات معصومين(ع) سخنان بسياري در ارتباط با فضايل سورههاي مختلف قرآن و تاثیرات آن در جسم و روح و روان انسان، وارد شده است كه در كتب معتبر بدان اشاره شده و آثار فراوان آنها در مسائل مختلف به تجربه رسيده است.
"اللّهم نوّر قلوبنا بنور القرآن و اشف صدورنا بالقرآن"
