نماز و صبر
در این آیات، انگشت روی دو دستور از مهمترین دستورات اسلامی که در واقع روح ایمان و پایه اسلام است گذارده شده:
نخست فرمان به اقامه نماز داده میگوید: نماز را در دو طرف روز و در اوایل شب برپادار
سپس برای اهمیت نماز روزانه خصوصاً و همه عبادات و طاعات و حسنات عموماً چنین میگوید:(حسنات، سیئات را از میان میبرد).(ان الحسنات یذهبن السیئات).
و این تذکر و یادآوری است برای آنها که توجه دارند. (ذلک ذکری للذاکرین).
آیه فوق همانند قسمتی دیگر از آیات قرآن تأثیر اعمال نیک را در از میان بردن آثار سوء اعمال بد بیان میکند، در سوره نساء آیه 31 میخوانیم
ان تجتنبوا کبائر ما تنهون عنه نکفر عنکم سیئاتکم
اگر از گناهان بزرگ دوری کنید گناهان کوچک شما را میپوشانیم.
و در آیه (7 عنکبوت) میخوانیم
و الذین آمنوا و عملوا الصالحات لنکفرن عنهم سیئاتهم
کسانی که ایمان آوردند و عمل صالح انجام دادند گناهان آنان را میپوشانیم.
و به این ترتیب اثر خنثی کننده گناه را در طاعات و اعمال نیک تثبیت میکند.
از نظر روانی نیز شک نیست که هر گناه و عمل زشتی یک نوع تاریکی در روح و روان انسان ایجاد میکند که اگر ادامه یابد اثرات آنها متراکم شده به صورت وحشتناکی انسان را مسخ میکند.
ولی کار نیک که از انگیزه الهی سرچشمهگرفته به روح آدمی لطافتی میبخشد که آثار گناه را میتواند از آن بشوید وآن تیرگیها را به روشنایی مبدّل سازد.
اما از آنجا که جمله فوق (ان الحسنات یذهبن السیئآت) بلافاصله بعد از دستور نماز ذکر شده یکی از مصداقهای روش آن نمازهای روزانه است و اگر میبینیم در روایات تنها تفسیر به نمازهای روزانه شده دلیل بر انحصار نیست بلکه همان گونه که بارها گفتهایم بیان یک مصداق روشن قطعی است.
