ماجرای ترکستانی چیست؟

*طی چند روز گذشته به ترتیب منوچهر متکی از کرسی وزارت خارجه خلع گردید و یک روز بعد در خبری غافلگیر کننده مهرداد بذرپاش به یکباره از ریاست سازمان ملی جوانان کنار گذاشته شد و به فاصله کوتاهی بالاخره خبری که تقریبا اکثر اهالی رسانه چشم انتظارش بودند نیز از راه رسید و پس از چند ماه تایید و تکذیب، محمد علی رامین سکان معاونت مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را رها کرد. با نگاهی دقیق تر به ماجرای سه عزل و نصب اخیر در دولت به وضوح معلوم است که راز خبرساز شدن هر کدام از این سه تغییر متفاوت از دیگری بوده است.

*به همان میزان که حجم بالای انتقادات از نحوه مدیریت رامین در معاونت مطبوعاتی، چشم انتظاری فعالان رسانه برای تغییر و زمزمه‌های چند ماهه برای برکناری وی، اصلی ترین دلیل فراگیر شدن خبر عزل رامین از این پست بود اما تعیین محمدزاده به عنوان جانشین و نحوه اتخاذ تصمیم و چگونگی اعلام احکام و برگزاری جلسه تودیع و معارفه کمترین چالش و ماجراسازی را به همراه داشت.

*یک روز پس از انتشار خبرعزل بذرپاش توسط ایرنا، پایگاه اطلاع رسانی دولت و خبرگزاری‌ها از صدور حکم ریاست سازمان ملی جوانان برای خانم فرحناز ترکستانی و افزوده شدن یک زن دیگر در ترکیب کابینه دهم خبر دادند. اما ناگهان این حکم، علیرغم نسبت نزدیک ترکستانی با بقایی دیگر معاون رئیس جمهور با عدم استقبال خانم دکتر مواجه شد تا حواشی و ترکش‌های بمب خبری سلسله تغییرات دولت دو چندان گردد.

*هرچند ترکستانی طی نامه و بیانیه و مصاحبه‌های متعدد عدم توانایی جسمی خود برای پذیرش این سمت را مطرح کرد اما طنز ماجرا اینجا بود که ظاهرا کفه ترازوی اصرارهای دفتررئیس جمهور از انکارهای ترکستانی سنگین تربود تا جاییکه حتی گواهی‌های پزشکی و ارائه شرح حال بیماریش هم مقبول نیفتاد و در اتفاقی عجیبتر و شاید برای رهایی ازحجم فشارها و اجبار، خانم دکتر راهی سی سی یوی بیمارستان گردید و ماجرا پیچیده تر شد.

*هرچند تلاش رئیس دولت برای پر رنگ تر نمودن سهم زنان در کابینه و سپردن مسئولیت‌هایی درسطح معاونت و وزارت تلاشی زیبنده و قابل تقدیر بوده و نقطه عطفی در تاریخ کشور از نظر ارتقا سهم زنان در اجتماع محسوب می‌گردد. اما سوال این است که این خواسته به چه قیمتی باید تامین گردد و آیا واقعا کشور75 میلیونی ایران که طبیعتا نیمی از جمعیت آن را زنان تشکیل می‌دهند، برای یافتن گزینه ای برای تصدی معاونت جوانان رئیس جمهور تا این حد دچار قحط الرجال( بخوانید قحط النساء) شده است؟ آیا دایره زنان معتمد رئیس جمهور و نزدیکان وی برای تصدی چنین سمت‌هایی اینقدرمحدود و بسته است که نمی‌توان با سعه صدر و موشکافی بیشتر و بررسی همه جوانب امر و قبل از صدور حکم برکناری، به یک گزینه جامع و مرضی الاطراف برای گماردن در این سمت رسید؟