نماز، پناه بی پناهان
نماز، پناه بی پناهان و سنگر دردمندان، گلستان روح افزای عاشقان و چراغ پرفروغ نیمه شب مشتاقان، صفای دلِ مستان و سیر و سلوک آگاهان است. نماز، برتر از همه عبادات، منعکس کننده تمام واقعیات، منبع برکات و کلید گشاینده کل مشکلات و شستشو دهنده خطرات و خاطرات از قلب و نور و روح عارفان و خالصان است.
نماز زنده کننده جان، صفا بخش حیات جاودان، روشنی راه رهروان، تکیه گاه سالکان، راز و نیاز عارفان، سرمایه مستمندان و دوای درد بیماران، شعله دل بیداران، حرارت روح افسردگان و مایه بقای جان و دستگیر انسان در هنگام خطر، و مایه نجات آدمی از شرّ، و درمان تمام بدبختی هاست.
منبع: حوزه
