کمک گرفتن در وضو
وشاء میگوید: خدمت حضرت رضا علیه السلام رسیدم، نزد حضرت ظرف آب بود، که میخواستند وضوء بگیرند، من نزدیک رفتم تا آب روی دست حضرت بریزم، نگذاشتند و فرمود: دست نگهدار ای حسن! عرض کردم: چرا مرا نهی فرمودید و نگذاشتید روی دستان شما آب بریزم نخواستید که من اجر ببرم؟
حضرت فرمود: تو اجر ببری و من وزر؟
عرض کردم: چگونه اینطور است؟
فرمود: آیا نشنیدهای خدای عزوجل میفرماید: «فمن کان یرجوا لقاء ربه فلیعمل عملا صالحا و لا یشرک بعبادة ربه أحدا، » [1] .
پس کسی که امید دارد لقاء پروردگارش را، باید عمل صالح انجام دهد و بر عبادت پروردگارش احدی را شریک نکند.
من وضوء میگیرم برای نماز، این وضوء عبادت است، اما اکراه دارم که در آن احدی با من شرکت کند. [2] [3] .
سجدهی امام رضا در توفان
امام رضا علیهالسلام فرمود:
«درسجده بودم که باد (سختی) وزید و هر کس به دنبال پناهگاهی میگشت و من همچنان در سجده بر خدایم مینالیدم تا هوا آرام شد [4] [5] .
[1] سورهی کهف آیه آخر.
[2] بحار، ج 49، ص 104 به نقل از کافی ج 3.
[3] ص 69، مجالس الشیعه، ص 340 و 341.
[4] بحارالأنوار، ج 85، ص 162.
[5] جامع آیات و احادیث نماز، ج 2، ص 541.
