هم سفر نور
باز به شوق نماز، پُر شدم ازعطر و گل کفتر دل پر کشید، پُر شدم از عشق و شور از افق جانماز، پَر زدم از دشت شب صبح معطر رسید، تا افق پاک نور عطر حقیقت رسید، من همه باور شدم من متولّد شدم، من منِ دیگر شدم باز به شوق نماز، پیچک دل رشد کرد هم سفر نور شد، رد شد از اندوه سرد وه چه صمیمیتی است، در کلمات نماز هر چه بگویم کم است، من ز صفات نماز
