نماز و ارتباط با خدا:
ویژگی پرهیزکاران این است که نماز را برپای دارند. «یقیمون الصلوة» [1] نماز رمز ارتباط با خداست. مؤمنانی را که به جهان ماوراء طبیعت راه یافته انددر یک رابطه دائمی و همیشگی با آن مبدأ بزرگ آفرینش نگه میدارد آنها تنها در برابر خدا سر تعظیم خم میکنند و تسلیم آفریننده بزرگ جهان هستی هستند و به همین دلیل دیگرخضوع در برابر بتها و یا تسلیم شدن در برابر جباران و ستمگران در برنامه آنها وجود نخواهد داشت. چنین انسانی احساس میکند از تمام مخلوقات دیگرفرا رفته و ارزش آن را پیدا کرده که با خدا سخن بگوید و این بزرگترین عامل تربیت او است. کسی که نماز میخواند با او راز و نیاز میکند و فکر او، عمل او، گفتار او همه خدایی میشود و چنین انسانی چگونه ممکن است برخلاف خواست او گام بردارد مشروط بر اینکه راز و نیازش به درگاه حق، از جان و دل سرچشمه میگیرد و با تمام قلب روبه درگاهش آورد.
یک دانشجو هنگامی که به نماز میایستد هنگامی که اللهاکبر میگوید اشاره به بزرگ بودن و عظمت خداوند میکند. با حضور قلبش بهخدا ازگناه دوری میکند تنها از خدا کمک میخواهد و تنها درراه رضای او گام برمیدارد و این توجه به خدا این معبود ازلیاست که در بازسازی معنوی روحی و جسمی او مؤثر واقع میشود و او را از زشتیها و بدیها باز میدارد.
پی نوشت:
1- تفسیر نمونه، ج 9، صفحه 110
