ارکان و مواضع سجده
در هنگام ذکر سجده، باید هفت موضع[1] روی زمین قرار گیرد، در این حکم، ملاک؛ استقرار و ساکن بودن این هفت موضع است.[2] البته این که هفت موضع در هنگام ذکر سجده باید روی زمین باشد، نه آن که بر خاک و آنچه سجده بر آن صحیح است قرار گیرد. از بین این هفت موضع، تنها پیشانی استثناء شده است که می بایست حتماً بر زمین (به معنای خاص آن) یا آنچه از زمین می روید واقع شود؛[3] (در واقع فقهاء با استفاده از روایات در این مسئله جنس زمین را مد نظر قرار داده اند).
1. پیشانى، دو کف دست، دو سر زانو، دو انگشت شست پا.
2. ر.ک: توضیح المسائل (المحشى للإمام الخمینی)، ج۱، ص ۵۷۲٫
