عبادت به دو گروه بدنی و مالی تقسیم می شود. عبادت های مالی همیشگی نیست؛ زیرا وجود آنها به بودن مال بستگی دارد مثل خمس و زکات. بر این اساس، عبادتهای بدنی به دلیل پیوستگی و امکان تحقق، فضیلت بیشتری دارد. در میان عبادتهای بدنی هم، برخی مثل حج در طول عمر یکبار و برخی مثل روزه سالی یکبار واجب می شود. تنها عبادت بدنی که انجام آن همیشگی است و در شبانه روز پنج مرتبه به جا آورده می شود، نماز است. نمازچنان جایگاهی دارد که در روز قیامت، نخستین پرسش از افراد، در مورد آن استو سعادت و شقاوت انسان به قبولی و رد شدن آن بستگی دارد. از این روست که می بینیم امیرمؤمنان علی علیه السلام در آخرین لحظات حیات خویش، در بستر شهادت به نماز سفارش می کند و می فرماید: «خدا را! خدا را! درباره نماز به شما سفارش می کنم؛ چرا که ستون دینتان است».1
1. نهج البلاغه، ترجمه محمد دشتى، نامه 47.
