نماز تعادل پایدار
آدمی در مصاف با زندگی و رویدادهای آن، واکنشهای متفاوتی از خود نشان میدهد که در بعضی اوقات با حفظ تسلط و کنترل موقعیت، آنها را به گونهای حل میکند و در مواردی دیگر، از موقعیت مذکور، متأثر شده و تحت الشعاع آن قرار میگیرد و به اصطلاح، تعادل خود را از دست میدهد و برای دستیابی به تعادل مجدد، نیاز به زمان کافی و ابتکار مناسب دارد حتی در احادیث پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – از دل تعبیرهای گوناگونی شده چنانچه فرمودهاند:«دل فرزند آدم، از دیگی که سخت جوشان باشد تغییر پذیرتر است.(1) »یا اینکه فرمودند: «دل مانند رشتهای است در بیابانی به درختی آویخته که باد پیوسته آن را زیر و رو میکند.(2) »
با این معنا که تعادل در دل او وجود ندارد پس به عاملی برای تقویت و پایدار نمودن نیاز دارد.نماز همچون ریشه است وقتی تارها و ریشهها درون انسان جای بگیرد او را در مقابل بادها و لرزشهای سخت و طوفانی زندگی حفظ مینماید و وقتی که ریشههای نورانی نماز در عمق وجود انسان فرو رود از هیچ بادی نخواهد لرزید(3).نماز چون موجب تقویت روح نمازگزار است، تعادل درون او را حفظ نموده و آن را پایدار میسازد(4).
پی نوشت ها:
1- ابوالقاسم پاینده، نهج الفصاحه، ص 409، ح 2764 .
2- همان، حدیث 2771.
3- محمد جواد سوری، «آثار شگفت انگیز نماز بر روح و روان و جسم»
4- محمد رضا شرفی، مبانی و آثار روانشناختی نماز»، شماره 1، سال 80، ص 2
