قال رسول الله -(ص) :
لاغیبة الا لمن صلی فی بیته، و رغب عن جماعتنا، و من رغب عن جماعة المسلمین وجب علی المسلمین غیبته، و سقطت بینهم عدالته، و وجب هجرانه، و اذا رفع الی امام المسلمین انذره و حذره، فان حضر جماعة المسلمین، و الا احرق علیه بیته، و من لزم جماعتهم حرمت علیهم غیبته، و ثبتت عدالته بینهم؛
پیامبر خدا (ص) فرمود: کسی که در خانهاش نماز میخواند و از جماعت ما اعراض کرده غیبت او جایز است، و هر کس از جماعت مسلمانان اعراض کند، بر مسلمانان واجب است غیبت او را بکنند، و در میان آنها عدالت او ساقط میشود، و واجب است از او دوری کنند و چون امر او را به پیشوای مسلمانان میرسانند او را بیم میدهد و میترساند، پس اگر در جماعت مسلمانان حاضر شد، وگرنه خانه او را میسوزانند. و کسی که در جماعت مسلمین حاضر شد غیبتش حرام است و عدالتش ثابت است.
(بحارالانوار، ج 88، ص 38)
