قال رسول الله(ص)-:
ما من صباح و لارواح الا و بقاع الارض ینادی بعضها بعضا یا جارتی هل مربک ذاکر الله؟ او عبد وضع جبهته علیک ساجدالله؟ فمن قائلة نعم، فاذا قالت نعم اهتزت و ابتهجت وتری ان لها الفضل علی جارتها؛
هیچ صبح و شام نیست مگر این که نقاط زمین همدیگر را ندا میکنند: ای همسایه من آیا بر تو گذشت کسی که ذکر خدا نماید، یا بندهای که پیشانی خویش برای سجده به خدا بر تو نهد؟ برخی گویند آری (و برخی نه،) هر کس آری بگوید، بر خود میبالد و شاد میگردد و خود را بر دیگری برتری مینهد.
(مکارم الاخلاق، ص 466)
