قال الصادق - علیهالسلام -:
لکل صلاة وقتان اول و اخر، فاول الوقت افضله و لیس لاحد ان یتخذ اخر الوقتین وقتا الا من علة و انما جعل اخر الوقت للمریض و المعتل و لمن له عذر و اول الوقت رضوان الله و اخر الوقت عفو الله ؛
برای هر نماز دو وقت وجود دارد، اول وقت و آخر وقت، و اول وقت نماز خواندن افضل است از آخر وقت و نباید کسی آخر وقت را وقت نمازش قرار دهد، مگر علت و عذری داشته باشد. آخر وقت برای مریضان، معلولان و کسانی که که عذری دارند قرار داده شده است. اول وقت خشنودی خداوند عالم است و آخر وقت بخشایش خداوند متعال است.
(بحارالانوار، ج 3، ص 25. دعائم الاسلام، ج 1، ص 137)
