قال الصادق - علیهالسلام -:
لایرکع عبدلله رکوعا علی الحقیقة، الا زینة الله تعالی بنور بهائه و اظله فی ضلال کبریائه و کساه کسوة اصفیائه ؛
هیچ بندهای برای خدا به حقیقت رکوع نکند، مگر آن که خداوند تعالی او را به نور جمال خود بیاراید و در سایه کبریایی اش جای دهد و جامه برگزیدگانش بپوشاند.
(مصباح الشریعه، ص 14)
