قال علی - علیهالسلام -:
و عن ذلک ما حرس الله عبده المؤمنین بالصلوات و الزکوات، و مجاهدة الصیام فی الایام المفروضات... لما فی ذلک من تعفیر عتاق الوجوه بالتراب تواضعا ؛
خداوند بندگان با ایمانش را از تبهکاری و ستمگری و گردنکشی به وسیله نمازها و زکاتها و سعی در گرفتن روزهها در روزه هایی که واجب نموده است، حفظ میکند....؛ زیرا در نماز انسان صورتهای آزاده و نیکو را از روی فروتنی در پیشگاه الهی بر خاک میمالد.
(نهج البلاغه، فیض الاسلام، ص 798)
