0

یادداشت: از پورحیدری تا ویسی؛ چه روزهایی!

 
alaleh70
alaleh70
کاربر طلایی3
تاریخ عضویت : بهمن 1389 
تعداد پست ها : 3248
محل سکونت : هرمزگان

یادداشت: از پورحیدری تا ویسی؛ چه روزهایی!

امروز شاید قرار گرفتن نام این دو نفر در کنار هم کمی غریب باشد؛ منصور پورحیدری و عبدالله ویسی.

 اولی مرد محترم استقلال است. یکی از سبیلوهای قدیمی فوتبال ایران که حتی در عکس های سیاه و سفید سال های آخر دهه 40 هم می شود او را در لباس مربی‌گری دید.  از آنهایی است که انگار در رختکن تیم تاج به دنیا آمده‌اند. یک وفادار همیشگی. کم‌حرف. صبور اما آبی آبی. کسی از منصور پورحیدری نه ادعاهای گزاف به خاطر دارد و نه کُری خواندن‌های چرک برای رقیب قرمز.قهرمانی در بازی‌های آسیایی 98 همراه تیم ملی، قهرمانی در جام باشگاه های آسیا 1991 با استقلال و یکی دو جین افتخارات طلایی دیگر در آسیا، اما نه به او لقب امپراتور داند، نه ژنرال.او این روزها در بیمارستان است. 

*نیم فصل لیگ برتر خاتمه یافت. بالای جدول عبدالله ویسی ایستاده است. با بازیکنانی که به زحمت حتی هواداران حرفه‌ای فوتبال می‌توانند اسم هشت نفر از آنها را پشت سر هم ردیف کنند. بی ادعا. کم حاشیه اما خیره کننده.

آنها که چند سال پیش به خاطر موهای کوتاه، شلوار تنگ و شال گردن و رویاهای بزرگ به طنز لقب «پپ گواردیولا» را به او دادند هم نمی دانستند که خیلی اوقات روزگار «شوخی» های آدم ها را جدی می گیرد.دفاع راست سابق شاهین اهواز، جنوب اهواز، استقلال اهواز، سپاهان اصفهان و فولاد خوزستان که یک بازی با پیراهن تیم ملی در کارنامه اش دارد بیش از هرچیزی به دوستی با شاگردانش و انگیزه بخشی به آنها شهره است. او این روزها می خندد. شادمان ترین مربی فوتبال ایرانی. مردی که اشک هایش از ماندگارترین گریه های تاریخ ورزش ایران است.
یک شنبه 29 آذر 1394  2:34 PM
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها