بفرمایید موش! +عکس

وبسایت فرادید: اگرچه موشها برای اکثر مردم دنیا موجوداتی ناخوشایند محسوب می‌شوند، اما در برخی جوامع جایگاه رفیعی در منوی شام دارند.
 
به گزارش بی‌بی‌سی، پیش از آنکه بخوابید، باید حواستان را جمع کنید که غذایی روی میز یا زمین نمانده باشد. وگرنه ممکن است مهمانهایی آشنا و ناخوانده سراغتان بیایند: موشها. موشها برای بسیاری منظرۀ نفرت انگیزی هستند و فقط دیدنشان موجب شکایت و ناله به مسئولان است. مثلاً همین اواخر، به خواست مردم، شهرداری نیویورک تلاشش را برای حل "بحران موش" افزایش داد. اما این مهمانهای ناخوانده در همه جا منفور نیستند. در واقع، در بعضی از نقاط جهان، به موشها به چشم یک خوراک خوشمزه نگاه می‌کنند.
 
در هفتم مارس هر سال، در روستایی دورافتاده در تپه‌های شمال شرق هند، قبیلۀ آدی به مناسب "آنینگ آران" جشن برگزار می‌کنند. فستیوالی عجیب که در آن موشهای غذای اصلی هستند. یکی از غذاهای مورد علاقۀ مردمان قبیلۀ آدی، سوپی است که از شکم، روده‌ها، جگر، بیضه‌ها و جنین موش تهیه می‌شود. همۀ اینها در کنار هم و به همراه دم و پاهای موش و قدری نمک، فلفل و زنجبیل جوشانده می‌شوند تا سوپ آماده شود.
 
جوندگان از هر نوعی مورد استقبال این جامعه هستند: از موشهای خانگی گرفته تا گونه‌های وحشی موش که در جنگل زندگی می‌کنند. به خصوص دم و پاهای موش به خاطر مزۀ خوبشان محبوب هستند. اینها را ویکتور بنو مایر روچو، از دانشگاه اولوی فنلاند می‌گوید. او در جریان پژوهشش در رابطه با استفاده از موشهای به عنوان یک منبع غذایی، با چندین نفر از اعضای قبیلۀ آدی مصاحبه کرده است.
 
پاسخهایی که روچو از آنها دریافت کرده، روی جدیدی از این جانوران موذی را آشکار می‌کند. پرسش‌شوندگان به روچو گفته‌اند که گوشت موش "خوشمزه‌ترین و بهترین گوشتی است که می‌توانند تصور کنند."
 
او می‌گوید: "به من گفتند که هیچ جشن و مهمانی و شادی‌ای بدون وجود موش کامل نیست؛ اگر بخواهید برای یک مهمان مهم، یا یک خویشاوند، یا در جشن گرفتن مناسبی خاص سنگ تمام بگذارید و حرمت نگاه دارید، موش حتماً باید سر سفره باشد."


در عرض یک روز 30 تا 100 موش شکار کند
 
موشها آنقدر محبوب هستند که فراتر از غذا به آنها نگاه می‌شود. روچو می‌گوید: "اگر دامادی بخواهد دل خویشاوندان عروس را ببرد ، کادو دادن موش مرده روش بسیار خوبی است." صبح روز بعد جشن آنینگ آران، "آرمان رو" نام دارند و کودکان دو موش مرده کادو می‌گیرند که برایشان مثل کادو کریسمس می‌ماند.
 
اطلاعات چندانی از اینکه قوم آدی چه زمانی به خوردن موش علاقمند شده‌اند وجود ندارد، اما روچو مطمئن است که این سنت از قدیم وجود داشته و دلیل آن فقدان انواع گوشتهای دیگر نبوده است. حیوانات بسیاری نظیر گوزن، قوچ و بوفالو در جنگلهای اطراف روستا زندگی می‌کنند. موضوع این است که این قبایل مزۀ جوندگان را ترجیح می‌دهند. او می‌گوید: "آنها به من اطمینان دادند که هیچ چیز به خوشمزگی موش وجود ندارد."
 
روچو با وجود اینکه گیاهخوار است، گوشت موش را مزه کرده و می‌گوید که مزه‌اش شبیه گوشتهای دیگر است منتها بویش فرق می‌کند. او می‌گوید: "بوی آن دانشجویان جانورشناسی را به یاد واحدهای آزمایشگاهشان می‌اندازد که در آن موشها را تشریح می‌کردند تا آناتومی مهره‌داران را بررسی کنند."