اسم من «آفتابگردان» است!

من دوست كبد هستم. مضمضه آب ريشه‏ام، دندان درد را تسكين مي‏دهد. حشرات از من گريزانند. دم كرده‏ي برگم انگلهاي روده را دفع مي‏كند. عده‏اي مرا مشرك تصور كرده گل آفتاب‏پرست هم خوانده‏اند، در صورتي كه چنين نيست، ما خوراكي‏ها همه آيات پروردگار بوده، يكتاپرستي آيين هميشگي ما است. وانگهي گل آفتاب‏پرست گياه ديگري است، از خانواده گاوزبان كه در غرب ايران مخصوصا اطراف همدان زياد مي‏رويد و دمكرده برگ و سر شاخه‏هاي گلدار آن را جهت تنگي مثانه و دفع انگلهاي روده مي‏خورند، در كتابهاي گياه‏شناسي قديم ايران مرا به اسم «آذريون» كه معرب آذرگون است نام برده‏اند و اين اسم بسيار مناسب است، زيرا اشعه خورشيد در دانه‏هاي من منعكس شده و منافع آن را در خود ذخيره كرده‏ام. من سرشار از ويتامين «آ»، «د»، هستم، بازكننده دماغ و دوست كبد مي‏باشم، مضمضه با آب ريشه من درد دندان را تسكين مي‏دهد، پنج گرم شربت ريشه من مقوي قلب است، ضماد برگ من جهت تسكين درد مفاصل، سياتيك، نقرس و خنازير مفيد است، ريشه من داراي هورمون جنسي است، بطوري كه اگر ضماد آن را بر كمر ببندند ايجاد تحريك مي‏نمايد و به همين علت است كه حمول آن عادت ماهانه بانوان را باز و باعث سقط جنين است و زايمان را آسان مي‏كند، خوردن آب برگ كوبيده من نيز جهت اخراج جنين و باز كردن عادت ماهانه مؤثر است، مقدار خوراك آب گل، برگ و ريشه من بيست گرم است، يكي از عجايب من اين است كه مگس و پشه بر روي گل من نمي‏نشيند و دود من نه تنها حشرات، بلكه موش و قورباغه را نيز فرار مي‏دهد. گل من اثر تب‏بر دارد و از آن ماده‏اي مي‏گيرند كه آرام‏كننده دردهاي معدي است، مغز دانه‏هاي من 40 تا 48 درصد روغن دارند، هجده تا بيست درصد آن را بدون دادن حرارت مي‏توان با فشار گرفت و اين روغن درجه يك اعلي بوده، گوارا و بسيار مفيد است، بقيه مواد چربي كه بوسيله فشار و حرارت گرفته مي‏شود، در صنعت ساعت‏سازي، صابون‏سازي مصرف مي‏شود و دير فاسد مي‏شود برگ‏هاي من نيز اثر تب بر داشته و مخصوصا جهت مالاريا تجويز مي‏شود. در بين حيوانات، طوطي به خوردن دانه‏هاي من علاقه زياد دارد. زيرا با خوردن آن مريض نمي‏شود و فضولاتش بو نمي‏دهد. حالا اجازه بفرماييد عنان سخن را به دست يكي از بستگانم كه شما آن را به اسم سيب زميني ترشي مي‏شناسيد بدهم.

زبان خوراكيها جلد يك دكتر غياث الدين جزايري