دیگه نیستم اون آدم بچگیام و
میدونم که نمیشه داشت هر چی میخوام و
میخوام امشب جوری داغون بشم
که پیدا نکنن فردا جعبه سیامو
من که آشنا با روزگار سردم
یه جفت جردن و کوچه های شهرم
همیشه کافی بوده واسه من نه
همینا رو هم ازم میگیری تو عمداً
خدا میدونم که شاعری خودت
شعر هم دیگه منو شاد نمیکنه
میخوام موهای رویامو ببافم
همه چی زیادی واقعی شده
