علم بدون معرفت، باعث رشد روحي نميشود.
معرفت يعني انسان شدن. يعني نسبت به همنوع خود رفتار انساني داشته باشيم.
معرفت، آشنايي با پروردگار و پرستش صحيح اوست.
و اينكه هر كاري را در موقعيت و شرايط خودش انجام دهيم.
در هر تجربه منفي حتما درس مثبتي نهفته است.
خداوندا
بگذار اين حقيقت را بفهمم تا تجربيات منفي مرا آزار ندهند.
بارالها
بگذار بفهمم و درك كنم كه معناي زندگي اين است كه ما انسانها كامل نيستيم.
براي كامل شدن و به كمال رسيدن بايد راههاي زيادي را طي كنيم.
زندگي مثل يك جريان، هميشه جاري، رشددهنده، متعاليكننده، تغييركننده و تغييردهنده است.
هر دو يا هر سه يا همگيمان با هم
بايد جاري شويم، با هم رشد كنيم، با هم به كمال برسيم و با هم ديگر تغيير كنيم.
در سكوت جهان هستي، سمفوني عظيمي در حال نواختن است.
بايد آنقدر آرام باشيم تا بتوانيم اين سمفوني را در تكان خوردن برگها و شاخهها و ميوهها، آواز پرندگان بر روي شاخساران، يا آهنگ موزون امواج دريا و صداي حيوانات و حتي صداهايي كه براي ما قابل شنيدن نيستند، حس كنيم.
و خودمان هم با اين سمفوني عظيم كهكشان همآهنگ شويم.
بايد حرفهايمان زيبا و دلنشين و مانند آهنگي موزون باشد. و از شنيدن چنين موسيقي لذت ببريم.
چيزي كه سالها پيش تو را ناراحت كرده بود و خواب شب را از تو ربوده بود، ديگر برايت جالب نيست يا حتي حوصله دوباره به خاطر آوردن آن را هم نداري.
به خاطر داشته باش كه تنها خودت بر اساس افكارت، آن همه آتش را در وجودت روشن كردهاي.
و اين را بدان كه تنها كسي كه قادر به خاموش كردن اين آتش است خودت هستي.
پس آرام باش!
هنگام عصبانيت نفس عميق بكش و يك ليوان آب خنك بنوش و بعد تمركز كن و با خداي خودت حرف بزن و به او اعتماد كن.
بدان كه با دعا كردن و كمك خواستن داري در خانه خالق را ميزني.
به گفته آن مهربان
هر كس در خانه او را بزند، در باز خواهد شد.
هر كس سوال كند، جواب خواهد شنيد.
هر كس بخواهد، به دست خواهد آورد.
فقط بايد كمي صبر كني.
منبع: مهناز نبوي -مجله موفقیت