راوي مي گويد: امام حسين روي زمين نشسته بود كه خوابش برد پس از مدتي بيدار شده و فرمودند:
اي خواهرم، من اينك جدم محمد(ص) و پدرم علي(ع) و مادرم فاطمه (ع) و برادرم حسن(ع) را در خواب ديدم كه به من فرمودند: اي حسين(ع) تو به زودي- و يا فردا- نزد ما خواهي آمد.
راوي مي گويد: زينب (ع) تا اين سخنان را شنيد سيلي بر صورت زده و با صداي بلند گريست. امام (ع) نيز به او فرمود: آرام باش، كاري نكن كه دشمن ما را شماتت و سرزنش كند.
