اگر از يک ديدگاه «ترانسفورمرزي» و فانتزي به کامارو ۲۰۱۶ نگاه کنيم، اين خودرو به اندازه کافي جذابيت دارد. ولي وقتي در داخل کابين آن مينشينيم، به يکباره يک اتاق خفهکننده با سقف پايين و پنجرههاي کوچک روبرو ميشويم که بيشتر شبيه به يک نسخه مدرن از کامارو ۱۹۶۹ است؛ ولي اين بار توسط يک طراح انيمه ديگر طراحي شده است.
وقتي از يکي از طراحان شورولت کامارو ۲۰۱۶ در زمينه اقداماتي که براي بهبود شرايط ديد از داخل کابين براي مدل جديد انجام شده ميپرسيم، مضمون جواب وي حول اين نکته ميچرخد:
مالکان کامارو احساس نکردهاند که چيزي در اين زمينه نياز به ارتقا دارد و بنابراين چيزي به ما نگفتهاند. آنها استايل خودرو را دوست داشتهاند.
ما از قبل ميدانستيم که کاماروي جديد سبکتر شده است؛ چرا که بر روي نسخهاي از پلتفرم «آلفا» حرکت خواهد کرد که قابليتهاي خود را در کاديلاک براي مدلهاي ATS و CTS نشان داده است. همچنين مطمئناً ميدانستيم که اين مدل از موتور قدرتمند ۶/۲ ليتري LT1 V-8 به کار رفته در کوروت استينگري در نسخههاي SS استفاده خواهد کرد. ولي چيزي که در ذهن ما با علامت سؤال روبرو ميشد، نحوه عملکرد اين عناصر در کنار يکديگر براي تشکيل يک کوپه اسپورت سرسخت بود. حالا با ديدن اين کوپه اسپورت و عملکرد سطح بالاي آن، آنقدر اين مدل براي ما جذابيت دارد که شايد استفاده کمپاني از بدنهاي به سبک ماليبو مکس قديمي، چندان اهميتي نداشته باشد.
ولي اگر بخواهيم واقعيت را درنظر بگيريم، اين طراحي با شکافهاي کوچک کناري براي پنجرهها، ستونهاي ضخيم در عقب و شيشه عقب کوتاه، هيچ کاري براي بهبود شرايط ديد از داخل خودروي جديد انجام نداده است. در همين حال شايد بايد خود را با شرايط اين کابين تطبيق دهيم. مثلاً قبل از عوض کردن خط در خيابان، به اندازه کافي شتاب بگيريم تا فضاي مناسبي براي مانور ايجاد شود. همچنين آينههاي بغل را بايد با دقت تنظيم کنيم. شايد اگر بخواهيم کابين فورد موستانگ را با اين فضا مقايسه کنيم، کابين موستانگ بسيار جادار به نظر بيايد.
اين ساختار تانکمانند، در همين حال، باعث ميشود که نور چنداني به داخل کابين وارد نشود؛ چيزي که حتي در خودروي تستي که در اينجا با طراحي داخلي قرمز روشن مورد استفاده قرار گرفته، موجب ميشود هر گونه رانندگي شبيه به يک ماجراجويي در يک غار تاريک بهنظر برسد. البته نکات مثبتي هم در مورد کابين کاماروي جديد وجود دارند. صندليهاي مورد استفاده در مدل SS تستشده کيفيت بسيار خوبي دارند و با استفاده از مقدار مناسبي از بالشتکها، تکيهگاه مناسبي را ايجاد کردهاند. طراحي غربيلک فرمان بسيار مناسب است و انگار که براي دستان ما آن را ساختهاند. ترکيب مواد به کار رفته در طراحي داخلي نيز با اينکه چيزي در حدّ «مرسدس» نيست، ولي بهبود قابلتوجهي را نسبت به مدل قبل نشان ميدهد. در عين حال، حاشيه نمايشگر اطلاعات و سرگرمي و تريم قطبنما حالتي خشک و شکننده دارند، ولي سؤال اينجاست که چقدر اين قسمتها در طراحي اهميت پيدا ميکنند؟
از ديگر اشکالات ارگونوميک ميتوان به دريچههاي وسط سيستم کولر HVAC اشاره کرد که آنقدر در ارتفاع پايين قرار گرفتهاند که باد را مستقيماً به دستهدنده ميزنند. همچنين بيهودهترين جاي وسايل دنيا در پنل درها و يک نمايشگر اطلاعات و سرگرمي را به صورت شيبدار به طرف کف خودرو و با انعکاس نور اطرافش، نبايد فراموش کرد. البته خوشبختانه حرکت در سيستم اطلاعات و سرگرمي با استفاده از نمايشگر لمسي ۸ اينچي بسيار ساده است. در خودرو تستشده، سيستم روشنايي داخلي ميتواند به ۲۴ رنگ مختلف تنظيم شود که ۶ تاي آنها، انواع مختلفي از صورتي هستند. در مورد صندليهاي عقب، بايد گفت که بهتر است آنها را به عنوان «صندلي» درنظر نگيريم؛ چرا که همانند پورشه 911، بيشتر به صورت نيمکتهايي با بالشتک هستند.
ولي اين را هم بايد درنظر بگيريد که اين يک سدان خانوادگي نيست؛ بلکه يک خودروي پرفورمنس است. در مدل SS تستشده در اينجا، گيربکس جديد ۸ سرعته اتوماتيک جنرالموتورز (آپشن ۱۴۹۵ دلاري) به کار رفته است و به شتاب ۳/۹ ثانيه تا سرعت ۹۶/۶ کيلومتر بر ساعت، کمک زيادي ميکند؛ زماني که به ميزان قابلتوجه نيم ثانيه از مدل کنوني موستانگ GT جلوتر است. همچنين اين خودرو مسير يکچهارم مايل را در مدت ۱۲/۳ ثانيه طي ميکند و نزديک به يک ثانيه از موستانگ GT سريعتر است. موتور ۶/۲ ليتري کامارو SS قدرتي به ميزان ۴۵۵ اسببخار و گشتاور حداکثري به ميزان ۶۱۶/۹ نيوتنمتر توليد ميکند که در مقايسه با موتور ۵ ليتري موستانگ GT به ترتيب، به اندازه ۲۰ اسببخار و ۷۴ نيوتنمتر بيشتر است.
خودروي تست با قيمت نهايي ۴۷ هزار و ۴۸۰ دلار با يک آپشن اگزوز دوگانه ۸۹۵ دلاري همراه است که البته تأثيري بر افزايش قدرت موتور ندارد، ولي يک صداي خشونتآميز و وحشيانه براي کامارو SS به همراه داشته است. در عين حال، اگر اين حالت را با صداي نسبتاً متين موستانگ GT مقايسه کنيم، اندکي يک رفتار ضدّ اجتماعي براي کامارو به نظر ميآيد. تنظيمات سيستم گيربکس اتوماتيک ۸ سرعته بسيار خوب پرداخته شدهاند و در مقايسه با يک گيربکس دستي، چيزي کم ندارد؛ اين سيستم حتي از عکسالعملهاي بسيار سريع و خوبي نسبت به ورودي پدلشيفترها برخوردار است.
در سالهاي گذشته کاماروهاي سريع و پر سر و صدايي به بازار معرفي شدهاند، ولي چيزي که اين بار کمتر از آن انتظار رفته، سطح دقت بالايي است که در حرکات کاماروي جديد مشاهده ميشود. اين خودرو با وزن کلي ۱۷۰۵ کيلوگرم، حدود ۴۵ کيلوگرم از يک مدل نسل پنجم با تجهيزات مشابه سبکتر است. کاماروي جديد نسبت به قبل جمعوجورتر است و فاصله محوري و طول کلي آن به اندازه ۲ اينچ و عرض آن نيز به ميزان يک اينچ کاهش داشتهاند. اين مدل همچنين از لينکهاي آلومينيومي براي تعليق جلو استفاده ميکند و اين در حالي است که لينکهاي عقب فولادي هستند. با اين حال، ساختار کامارو، احساس سبکي چنداني ايجاد نميکند و با توجه به نمايي که از داخل در اختيار قرار ميدهد، بيشتر به يک تانک سرسخت شبيه است. ولي هنگامي که کامارو به راه ميافتد، تأثيرگذاري خاص خود را دارد. واکنش سريع سيستم دستاير فرمان و چسبندگي بينظير در جلو، به اين معناست که مي توانيد با شدت هر چه تمامتر، کامارو را به داخل پيچ هدايت کنيد. نيازي به هيچگونه ورودي غيرعادي از طرف فرمان نيست؛ چرا که کامارو به راحتي، مسير و همينطور حرکات بدنه را کنترل ميکند.
چهار تنظيم مختلف ميتوان براي رانندگي کامارو انتخاب کرد که شامل تورينگ، اسپورت، پيست (Track) و شرايط جوّي (Weather) ميشوند. اين تنظيمات شرايط وزن سيستم فرمان، سختي دامپرها، سطح نرمي سيستم کنترل پايداري و نحوه انتقال قدرت را تحتتأثير قرار ميدهند. در هر حال، به نظر ميرسد که شرايط «تورينگ» از همه آنها بهتر باشد؛ چرا که فرمان سبکتري نسبت به حالتهاي اسپورتيتر دارد.
کامارو SS در عين حال که از تايرهاي با پروفيل کوچک، ران-فلت با ابعاد 245/40ZR-20 در جلو و 275/35ZR-20 در عقب استفاده ميکند، ولي هنوز هم ميتواند به نرمي از روي ناهمواريهاي سطح جاده عبور کند. البته مطمئناً آپشن ۱۶۹۵ دلاري دامپرهاي سيال مغناطيسي در خودروي تست، در اين زمينه بيتأثير نبودهاند. در هر حال، اين تايرهاي گودير ايگل F1 به کامارو کمک کردهاند تا چسبندگي جانبي 0.98 g در تست لغزش در پيچ را داشته باشد. همچنين، با همراهي کاليپرهاي ۴ پيستونه «برمبو» براي ترمزهاي جلو و عقب، کامارو ميتواند در فاصله ۴۴/۸ متر از سرعت ۱۱۲/۶۵ کيلومتر بر ساعت کاملاً متوقف شود؛ فاصلهاي حداقل ۵ متر از مدل کنوني پورشه 911 کمتر است.
در مجموع، به لطف المانهاي داخلي خودرو و بهخصوص کارهاي انجامشده در مورد پلتفرم آلفا، نسل ششم کامارو نهتنها شرايطي تازهتر نسبت به ظاهرش دارد، بلکه در کلاس خود، سطح جديدي از دقت رانندگي را به نمايش گذاشته است. شايد طراحي ظاهري اين کامارو، تنها ميخواهد به ما يادآوري کند که اين خودرو هنوز در کلاس خودروهاي «پونيکار» قرار دارد.
مشخصات:
• نوع خودرو: موتور جلو، ديفرانسيل عقب ، ۴ سرنشين، ۲ در کوپه.
• قيمت مدل تست: ۳۷۲۹۵ دلار (قيمت مدل پايه: ۴۷۴۸۰ دلار).
• نوع موتور: پوشراد ۱۶ سوپاپ V-8،بلوک و رويه آلومينيومي، انژکتور سوخت مستقيم.
• گنجايش: ۶۱۶۲ سيسي.
• قدرت: ۴۵۵ اسب بخار در ۶۰۰۰ دور در دقيقه.
• گشتاور: ۶۱۶/۹ نيوتنمتر در ۴۴۰۰ دور در دقيقه.
• گيربکس: ۸ سرعته اتوماتيک دو کلاجه با حالت شيفت دستي.
ابعاد:
• فاصله محوري: ۲/۸۱۲ متر.
• طول ماشين: ۴/۷۸۳ متر.
• عرض: ۱/۸۹۷متر.
• ارتفاع: ۱/۳۴۹ متر.
• وزن کلي: ۱۷۰۵ کيلوگرم.
تستهاي عملکرد:
• صفر تا ۹۶/۶ کيلومتر بر ساعت: ۳/۹ ثانيه.
• صفر تا ۱۶۰/۹ کيلومتر بر ساعت: ۸/۹ ثانيه.
• صفر تا ۱۹۳/۱ کيلومتر بر ساعت: ۱۳/۱ ثانيه.
• صفر تا ۲۴۱/۴ کيلومتر بر ساعت: ۲۵/۱ ثانيه.
• استارت در حال حرکت بين ۸ تا ۹۶/۶ کيلومتر بر ساعت: ۴ ثانيه.
• عبور از يکچهارم مايل: ۱۲/۳ ثانيه با سرعت نهايي ۱۸۶/۶۸ کيلومتر بر ساعت.
• سرعت نهايي (با محدوديت قانوني، تخمين): ۲۶۵/۵۴ کيلومتر بر ساعت.
• مسافت ترمز از سرعت ۱۱۲/۶ کيلومتر بر ساعت: ۴۴/۸۰۶ متر.
• چسبندگي در پيچي به قطر ۳۰۰ فوت: 98g.
مصرف سوخت:
• تخمين سازمان حفاظت محيط زيست امريکا: ۱۴/۷ ليتر در شهر و ۹/۰۵ ليتر در بزرگراه در هر ۱۰۰ کيلومتر.
• مصرف سوخت در تست: ۱۳/۱ ليتر در هر ۱۰۰ کيلومتر.
