0

ابوالعلاء معري

 
omidayandh
omidayandh
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : آذر 1387 
تعداد پست ها : 7483
محل سکونت : تهران

ابوالعلاء معري

ابوالعلاء معري، بيست و هفتم ربيع الاول سال 363 هجري تدر «معرة النعمان» نزديك شهر حلب به دنيا آمد. هنوز سه سال از عمر او نگذشته بود، كه به علت نبودن امكانات درماني، بر اثر بيماري آبله، چشم چپ خود را از دست داد و پس از مدتي چشم راستش نيز به سفيدي گرائيد و از هر دو چشم به كلي نابينا گرديد و زندگي را با دنيائي از تلخيها و سختيها آغاز كرد. ابوالعلاء بارها مي‏گفت:
من از رنگها فقط رنگ سرخ را مي‏شناسم، زيرا در روز بيماري، كه به آبله مبتلا شده بودم، لباس سرخي به تن داشتم.
اما سختي‏ها و گرفتاري‏ها مانع پيشرفت ابوالعلاء نشد و او از همان دوران نوجواني مشغول آموختن علم و دانش گرديد. ابوالعلاء نزد پدر، مادر، پدر بزرگ و گروهي از افراد خانواده خود تحصيل كرد. او به شعر و ادبيات علاقه فراواني داشت، به طوري كه هنوز يازده سال از عمرش نگذشته بود كه شعر مي‏سرود، و نابينائي نمي‏توانست او را از بهره جوئي از علماء و دانشمندان باز دارد. حتي نابينائي مانع سياحت‏ها و گردشهاي علمي او نشد و سفرهائي به طرابلس، لازقيه و ساير شهرهاي سوريه و بغداد نمود.
ابوالعلاء بارها مي‏گفت:
همان طور كه افراد، به خاطر بينائي، خداوند را حمد و سپاس مي‏گويند، من هم به خاطر نابينائي خود، خداي را ستايش مي‏كنم.
باري، هنوز عمرش از بيست سال تجاوز نكرده بود، كه با توجه به حافظه فوق العاده‏اش، صاحب نظر در علوم مختلف گرديد و به مقام بلند ادبي و فلسفي دست يافت و كتابهاي ارزشمندي از خود به يادگار گذاشت، كه اكنون با گذشت يك هزار سال، هنوز هم از عمق و ارزش بالاي علمي و ادبي برخوردار است.
اسامي كتابهاي ابوالعلاء معري بدين شرح مي‏باشد:
1 - اللزوميات، ديوان بزرگي است، درباره علم نحو، كه داراي نهصد صفحه مي‏باشد.
2 سقط الزند، ديوان ديگري است، كه بارها و بارها تجديد چاپ شده است.
3 - وسائل ابوالعلاء مجموعه بزرگي است، كه اگر همه آنها جمع آوري شود به هشتصد درس مي‏رسد. اين رساله‏ها شبيه به شعر مي‏باشند، قسمتي از آنها نابود گرديده و باقي مانده آنها به صورت كتاب در سال 1894 در بيروت و در سال 1898 در دانشگاه آكسفورد به زبان انگليسي چاپ شده است.
4 رسالة الغفران.
5 ملقي السبيل.
6 الايك و الغصون.
7 ضوء السقط.
ابوالعلاء معري، در عين حالي كه از نعمت چشم محروم بود. در تمام عمر 86 ساله خود، از آموختن علم و دانش باز نايستاد، همواره به طور جدي مطالب علمي را از ديگران مي‏شنيد و روي آن فكر مي‏كرد، آنگاه مطالب و نظريه‏هاي خود را براي افراد بازگو مي‏نمود و تأليف مي‏گرديد تا آن جا كه فيلسوف بزرگ و «خاتم شاعران» عصر بني عباس لقب گرفت.
در سال 449 هجري هم وقتي اين دانشمند بزرگ، در وطن خويش زندگي سراسر رنج و بزرگواري را بدرود مي‏گفت، بزرگترين تشييع جنازه از او به عمل آمد، دويست قاري قرآن بر مزار او جمع شدند ، چهل و هشت شاعر در سوگواري او مرثيه‏ها سرودند و جسد اين دانشمند كم نظير را، با عزت و احترام به خاك سپردند.
داستانهاي كودكي بزرگان تاريخ احمد صادقي اردستاني

یک شنبه 5 دی 1389  10:26 AM
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها