تکنیک forced perspective که ما آنرا به پرسپکتیو مصنوعی ترجمه میکنیم، نوعی از عکاسی است که در آن قوه ادراک انسانی ما با خطای دید محیط ترکیب میشود تا اجسام یا اشیا یا محیط را بزرگتر، کوچکتر، دورتر یا نزدیکتر از آنچه که واقعا هستند نمایش دهد. این کار در سینما استفاده بسیاری دارد و بوسیله آن، مثلا یک عروسک کوچک ترسناک را به یک هیولای غولپیکر در مقابل انسانهای کوچک تبدیل میکنند و نمونه بسیار معروف آن تصویری از گالیور است که چند آدم کوتوله را در کف دستش نگاه داشته است. اما این کار در عکاسی بسیار سادهتر از سینما اتفاق میافتد.
این تکنیک ترفندهای خاصی را نیاز ندارد. شاید تنها تکنیکی که درباره آن میتوان ذکر کرد این است که سعی کنید با بستهترین دیافراگم دوربینتان عکس بگیرید تا با افزودن فاصله کانونی هیچ نقطه محوی در تصویر نداشته باشید. این موضوع بسیار مهم است که همه چیز در تصویر با فوکوس کامل و تخت و در یک خط به نظر بیاید تا عمق میدان موجب جلوگیری از فریب چشم نشود. برای فراگیری روشهای کار با این تکنیک هیچ چیز بهتر از دیدن عکسهای گرفته شده با این تکنیک نیست؛ و بیشتر بر اساس تجربه میتوانید در آن مهارت کسب کنید. در اینجا 15 تصویر جالب که با این تکنیک گرفته شدهاند را میتوانید مشاهده کنید. همچنین یک گوگل کردن عبارت "forced perspective" نیز نتایج جالبی را پیش رویتان قرار میدهد. برای دیدن نمونههای بیشتری میتوانید گروه forced perspective را روی سایت فلکیر ببینید.
منبع: http://digital-photography-school.com
