http://gahgodar.persiangig.com/image/weblog%20gahnameh/hafte%20defa%20moghadas.jpg
بسم الله الرحمن الرحیم
به یاد طلبه فاضل شهید مصطفی جهاندیده
یادم هست چند روز قبل از هر عملیات استاد و شاگرد در کلاس درس را تعطیل کرده و همه با هم عازم جبهه می شدند و بنابر این بود که پس از پایان عملیات ، اگر سالم برگشتند درس را ادامه می دهند، اما مسئله ای که هیچ وقت اتفاق نیفتاد ، همین بود، زیرا عده ای از نیروها به شهادت می رسید ند وتعداد ی هم با بدنی مجروح در گوشه یک بیمارستان بستری می شدند و بعضی دیگر هم بنا به نیازی که به آنان بود ، برای مدتی طولانی در منطقه می ماندند و بدین ترتیب کبوتر خونین بال و مهاجر از این آشیان به کوی دوست پرواز کرد .
شهید مصطفی جهاندیده طلبه مدرسه علمیه حاج ابوالحسن معمار تهران پروانه عاشق که طایر نا آرام چشمشان به بی کرانه ابدیت گشوده بود .
در دل تاریخ مردان بزرگ ، اما ناشناخته وجود دارند که حتی یک لحظه از مبارزه با نفس غافل نبوده اند ، سرا پا شور بودند و متانت و البته با تواضع و یاد خدا در چهره این مردان موج می زد و در پس نگاه شان روح عظیمی نهفته بود ، یکی از این مردان سردار و طلبه فاضل شهید مصطفی جهاندیده بود، در احوالات و زندگی اش دقیق می شوی می بینی حقیقتا در نوع خود بی نظیر است.
سرباز راستین امام زمان (عج) که با تقدیم جانش درسهای آموخته را ظهوری سرخ بخشیدند و رسالت سربازی خویش را در عمل به فرجامی سرافرازانه رساندند . به راستی دل آنان در هوای یافتن ، چشیدن ، پر می زد و چشمشان از خلوت شبانه حجره های مدرسه ، افق های دور دست و زیبا را می نگریست.
آنان به راستی راه یافته ، راه شناخته و رهرو بودند و چه زیبا فرمود در حقشان آن پیر فرزانه (ره):
افتخار و آفرین بر شهدای حوزه ها و روحانیت که در هنگامه نبرد رشته تعلقات درس و بحث مدرسه را بریدند و عقال تمنیات دنیا را از پای حقیقت علم بر گرفتند و سبک بال به میهمانی عرشیان رفتند و در مجمع ملکوتان شعر حضور سرودند.
حقا از روحانیت راستین اسلام جز این انتظار نمی رود که دعوت به حق و راه خونین مبارزه مردم خود اولین قربانی ها را بدهد و مهر ختام دفترش شهادت باشد
آنانکه حلقه ذکر عارفان و دعای سحر مناجاتیان حوزه ها وروحانیت را درک کرده اند در جلسه حضورشان آرزویی جز شهادت ندیده اند و آنان را عطایای حضرت حق در میهمانی خلوص و تقرب جز عطیه شهادت نخواسته اند.
عبور از کوچه و خیابان و مسجد محراب تا خطوط مقدم جبهه ها و میادین مین ، خون پاک شهدای حوزه و روحانیت افق را روشن کرده است.
آری چه بگویم از حدیث آن خنیاگران عاشق که سر از پا نشناخته واله و شیدا ، مردانه و مستانه از صراط خونین عبور کردند و ما را در جاده پر پیچ و خم خودیت که انتها ی آن
با تلاق خواسته های نفسانی است ، یکه و تنها رها کرده و حتی پشت سرشان را نگاه نکردند. تو گویی ما را اصلا به جا نمی آورند و انگار که ما زمانی با هم در کنار هم در یک مدرسه و بعد از آن در یک کلاس زندگی کردیم.
ای کاش برای همیشه با شما در همان سنگر می ماندیم و هیچ وقت به این زندگی فلاکت بار باز نمی گشتیم.
ازشما که جدا شدیم و یا بهتر بگویم شما که از ما جدا شدید جنگ که تمام شد همه چیز تغییر کرد و رنگ و بوی دیگری گرفت.
مصطفی جان شما را به حضرت زهرا (س) که با نامش در شلمچه جان دادید ، برگردید و سرما را به دامن بگیرید با همان لطافتی که امام حسین (ع) سرتان را به زانو گرفت ، آن هنگام که بال در بال فرشتگان در بی کرانه و رضوان من الله اکبر پرواز کردید از دوستان مدرسه ای تان هم یاری کنید.
شهیدان شما ازبای بسم الله تا تای تمت زندگی ما خبر دارید بگذارید از این بیشتر در غصه و شرمندگی نمانیم.
ای کاش ما نیز مانند شما دلی دریایی و توفانی داشتیم و هراس از امواج و تلاطم به خود راه نمی دادیم .
ای کاش ما هم با شما راهی می شدیم و به قافله شما می رسیدیم و به ما هم اجازه ورود به آن کاروان را ه می دادند. ای کاش...
خدایا به نماز شب تخریب چی ها قسم ، به سجده های طولانی نیروهای اطلاعات و عملیات سوگند، به پاهای سوخته و اتو خورده آزاده ها سوگند، به سفره زاهدانه و ساده سید خرا سانی سوگند، جذبه هایی از آتش عشق خود را در دل ما بیفکن و در صحرای قیامت ما را روسپید ان وادی محشر (بسیجیان ) عزیز محشور فرما .آمین
دوست صمیمی
ناصر ملکی
شهریور 94
