0

آيت الله حكيم

 
welkinah
welkinah
کاربر برنزی
تاریخ عضویت : دی 1392 
تعداد پست ها : 171

آيت الله حكيم

سيد محسن در سال 1306 هجرى قمرى، در خانه سيد مهدى طباطبائى حكيم، در نجف اشرف ديده به جهان گشود. او در دوران كودكى به فرا گرفتن قرآن مجيد و علوم دينى پرداخت و در سال 1326 هجرى قمرى، كتابهاى دوره سطح را تمام كرده و در محضر علماء و مدرسين بزرگ، درس خارج فقه اصول را آغاز نمود.
سيد محسن طباطبائى حكيم مدتها نزد علامه مجاهد آقاى سيد حبوبى، اخلاق و عرفان آموخت و در سال 1332 هجرى قمرى، همراه استاد بزرگوارش به جهاد و دفاع بر ضد استعمار انگليس پرداخت و تا سال 1333 هجرى قمرى، در جبهه‏هاى نبرد با كفار و دفاع از ميهن اسلامى مبارزه كرد. پس از پايان جنگ، تدريس طلاب علوم دينى را بر عهده گرفت و سطوح بالاى علوم از جمله درس خارج فقه را تدريس مى‏كرد.
در سال 1331 هجرى قمرى كتابى درباره مسائل ارث زن تاليف كرد و آن را در خدمت استادش آيت الله سيد محمد حبوبى برد استاد با مطالعه اين كتاب سخت متعجب گرديد، به طورى كه به آيت الله سيد محسن طباطبائى فرمود: من تا به حال قدر و منزلت تو را نمى‏دانستم و اكنون با مطالعه اين كتاب، تو را كاملا شناختم.
اين عالم ربانى از اوقات عمرش حداكثر استفاده را بعمل مى‏آورد و همراه با تدريس دروس مختلف و تربيت شاگردان، به تاليف، مطالعه و تحقيق مى‏پرداخت. تاليفات وى به بيست و چهار اثر، در رشته‏هاى فقه اسلامى و شيعه بالغ مى‏گردد.
آيت الله سيد محسن طباطبائى داراى اخلاقى نيكو و كمالاتى در اعلا درجه بود. با اينكه رياست امور مسلمين را بر عهده داشت، ليكن هرگز پاى بند رياست نبود. دشمنان، براى تضعيف روحيه‏اش افتراها مى‏زدند، اما روح بزرگ و سعه صدر او به اندازه‏اى قوى و نيرومند بود كه ذره‏اى غبار بدبينى و نا اميدى بر ساحت مقدس و تقواى او نمى‏نشست. از خصوصيات روحى وى، شجاعت بى نظيرش بود كه در مقام فتوا و تشخيص وظيفه شرعى، بدون ترس و خوف و با اقتدارى كه ويژه مومنان راستين است عمل مى‏كرد. در جنگ با بيگانگان و آزاد سازى عراق از چنگال دشمنان، نقش عظيمى داشت و به طور كلى در اهتمام به امور مسلمانان همواره در تلاش و فعاليت بود.
يكى از آثار چشمگير و آشكار اين شخصيت مذهبى، تاسيس و تقويت كتابخانه‏هاى عمومى بود. تاسيس كتابخانه ((كتبة الامام حكيم)) در مسجد جامع هند، چندين كتابخانه عمومى در بصره و كتابخانه‏هاى متعددى در بغداد و ساير شهرهاى عراق و همچنين تقويت كتابخانه‏هاى ديگر با اهداء كتابهاى فراوان براى آنها، از جمله آثار مهم و ارزشمندى وى، در نشر علوم و معارف اسلامى بود.
ساختن و تعمير مسجدها، حسينيه‏ها و اماكن مقدس و مدرس‏هاى علوم دينى، به عنوان احياى ميراث فرهنگى و بوجود آوردن مركز مهم عبادت و مهد پرورش طلاب و عالم دينى، بخش ديگرى از آثار جاويدان آيت الله حكيم است، كه تعدادى از آنها بدين قرار مى‏باشد:
1- مدرسه علمى شهر ((حله)) عراق.
2- مدرسه علمى عامليه نجف.
3- مدرسه ((شريف العلماء)) در نجف.
4- مدرسه شماره 2 ((سيد محمد كاظم يزدى)) نجف.
5- مدرسه ((افغانيها و تبتى‏ها)) در نجف.
6- مدرسه بزرگ ((دارالحكمة)) در نجف.
7- مدرسه علمى در ((الرحباوى)).
8- توسعه ((مسجد هندى)) در نجف.
9- ساختن مسجدى در شهر ((هنديه)) عراق.
10- تعمير مسجد و حسينيه ((ذوگفل)).
11- ساختن مسجد ((كولاء)).
12- ساختن مسجد ((غماس)).
13- ساختن مسجدهائى در محلهاى: آل بدير، الصويره، قلعه سكر، سويج، و شجر.
14- ساختن و تعمير مسجدهائى در لبنان، پاكستان، سوريه و افغانستان.
15- ساختن و تعمير حسينيه هائى در كركوك، كراده شرقيه بغداد، حله، الرحباوى، و مدينه منوره.
16- بازسازى مقبره ((محقق حلى)) در ((حله)).
17- بازسازى حرم حضرت ((مسلم بن عقيل)) و طلاكارى گنبد و ضريح آن بزرگوار.
18- بازسازى مقبره ((ميثم تمار)).
19- ساختن ضريح جديد ((حضرت ابوالفضل عليه السلام)). آيت الله حكيم، غير اين آثار پربركت و ماندگار، از خود كتابهاى ارزشمند علمى و دينى نيز به جاى گذاشته، كه برخى از آنها بدين قرار است:
1- حقايق الاصول، شرح كتاب ((كفاية الاصول)) 2 جلد.
2- نهج الفقاهه، شرح كتاب ((مكاسب)) شيخ انصارى.
3- شرح تبصره علامه حلى، در 3 جلد.
4- رساله عملى ((منهاج الصالحين)) 2 جلد.
5- مناسك و احكام حج، به نما ((منهاج الناسكين)).
6- رساله‏اى در شرح ((ارث زن)).
7- حاشيه بر كتاب فقهى ((عروة الوثقى)).
8- حاشيه بر ((توضيح المسائل)) آيت الله بروجردى.
9- شرح كتاب ((شرح الافلاك)) در علم هيئت.
10- شرح كتاب ((المراح)) در علم صرف.
11- كتاب ((مستمسك عروة الوثقى)).
اين كتاب مهمترين و بزرگترين اثر علمى و استدلالى آيت الله حكيم است، كه از 14 جلد و هزاران صفحهه بوجود آمده و يك دوره كامل فقه شيعه را تشريح نموده است.
آيت الله سيد محسن طباطبائى حكيم، پس از يك عمر 84 ساله سراسر كوشش و تلاش در راه تبليغ و ترويج و احياى احكام الهى، سرانجام بيست و هفتم ربيع الاول سال 1390 هجرى قمرى، مطابق با دوازدهم خرداد ماه سال 1349 هجرى شمسى در عراق چشم از جهان فرو بست، بيش از يك ميليون نفر در تشييع جنازه او شركت كردند، و پيكر پاك او را در كنار كتابخانه‏اى كه خود در نجف ساخته بود، به خاك سپردند.
بمناسبت تجليل از مقام علمى و دينى اين مجتهد بزرگ، در عراق، ايران، حجاز، لبنان، پاكستان، افغانستان، سوريه و ساير كشورهاى اسلامى، مراسم مهمى تشكيل گرديد. 

دوشنبه 23 شهریور 1394  1:45 PM
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها