آل ياسر

در آغاز اسلام، خانواده اي كوچك و مستضعف از چهار نفر تشكيل مي شوند به اسلام گرويدند. و به طور عجيبي در برابر شكنجه هاي بيرحمانه مشركان، استقامت نمودند. اين چهار نفر عبارت بودند از: ((ياسر و سميه (شوهر و زن) و دو فرزندشان به نام عمار و عبدالله.)) ياسر زير رگبار شلاق دشمن، همچنان ايستاد و از اسلام خارج نشد تا جان سپرد. همسرش ((سميه)) با اينكه پيرزن بود تا حدي كه او را عجوزه خوانده اند با فريادهاي خود در برابر شكنجه دشمنان استقامت نمود. سرانجام ابوجهل آخرين ضربت را به ناحيه شكم او زد و او نيز به شهادت رسيد. ابوجهل علاوه بر آزار بدني، او را آزار روحي نيز مي داد، و به او كه پيرزن قد خميده بود مي گفت: تو به خاطر خدا به محمد ايمان نياورده اي، بلكه شيفته جمال محمد و عاشق رنگ او شده اي. فرزندش ((عبدالله)) نيز تحت شكنجه شديد قرار گرفت، ولي استوار ماند فرزند ديگرش عمار را به بيابان سوزان مي بردند، و در برابر تابش ‍ آفتاب عريان مي كردند، و زره آهنين بر تن نيم سوخته اش مي نمودند و او را روي ريگهاي سوزان بيابان مكه، كه همچون پاره هاي آهن گداخته كوره آهنگران بود، مي خواباندند و حلقه هاي زره در بدنش فرو مي رفت و به او مي گفتند: به محمد صلي الله عليه و آله كافر شود و دو بت لات و عزي را پرستش كن و او تسليم شكنجه گران نمي شد. آثار پاره هاي آتش آن چنان در بدن عمار اثر كرده بود كه پيامبر صلي الله عليه و آله او را آن گونه ديد، كه گوئي بيماري برص گرفته و آثار پوستي اين بيماري در صورت و بازوان و بدن وجود دارد. پيامبر صلي الله عليه و آله به اين خاندان مي فرمود: استقامت كنيد اي خاندان ياسر، صبر نمائيد كه قطعا وعده گاه شما بهشت است.

يكصد موضوع 500 داستان سيد على اكبر صداقت