وبسایت خانواده ایرانی: حالا دیگر همه رهگذر ها عادت کرده اند. هیچکس از اینکه اکوسیستمی به آن زیبایی و عظمت در طول دو سه سال که برای عمرش ثانیه هایی بیش نبود ناپدید شد ، تعجب نمی کند . درباره اش همه حرف می زنند و طرح می دهند،وعده می دهند که زنده اش خواهیم کرد ، اما ....

اما هیچکس به "زنبیل" که با وقار آرام ، در گوشه ای نظاره گر پاره های تنش بر دل دریاچه است توجه نمی کند . "زنبیل" ، کوهی که ذره ذره پاره های تنش را جدا کردند و بر دریاچه ارومیه ریختند تا راه من و تو هموار شود . هوار شدنی به قیمت از کف رفتن دریاچه زیبایمان.شاید این تاوانیست که بابت تکه تکه کردن زنبیل می پردازیم . شاید گرفتار شده ایم . گرفتار نفرین زنبیل ...


نمایی از کوه زنبیل